Fjalori
ZULLAP

ZULLÁP,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. vjet. Kafshë e egër mishngrënëse; bishë, egërsirë. E hëngri zullapi.
2. bised., shar. Njeri i trashë nga mendja e i pagdhendur; njeri i çrregullt e shëmtak, që sillet poshtë e lart e nuk bën ndonjë punëdobishme. - Ç'e do atë zullap! - E mbuloftë turpi zullapin! - Po flas me një zullapgjatë që s’paska mësu me folë si burrë as me thinjat në kry!
Sin.: bishë, egërsirë, i trashë, trashaman, i pagdhendur, i çrregullt, shëmtak.


Rezultate të ngjashme

ZULLÁP/E,~JA f. sh. ~E, ~ET shar. Grua e trashë nga mendja; femër e çrregullt e shëmtaraqe, që sillet poshtë e lart e nuk bën ndonjë punë të dobishme.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.