Fjalori
ZGJEBE

ZGJÉB/E,~JA f. 1. mjek., veter. Sëmundje ngjitëse e lëkurës te kafshët dhe te njerëzit, që shkaktohet nga një parazit dhe shfaqet zakonisht midis gishtave, në bark, në kurriz, në kofshë etj. me puçrra me ujë e me kore, të cilat kruhen shumë; kromë. Zgjebja e qenit (e dhive). Këpusha e zgjebes. Dregëzat e zgjebes. I ra (e zuri) zgjebja. Bar kundër zgjebes. Iu ngjit si zgjebja. - Pse kruhesh, sikur të ka zënë zgjebja? Atje ku jep cucën, edhe qenvekatundit s’ke qejf t’u bjerë zgjebja. (fj. u.).
2. mjek. Rrebull1. Zgjebja e fëmijëve.
Sin.: kromë, strokë, gubë, lebër, zhugë, zhugëz, rrebull.
S’të jep as *barin e zgjebes (dikush) keq. E zuri zgjebja (dikë) tall. nuk i rrihet në një vend, kërkonikë diku, do që të lëvizë; nuk gjen rehat.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: ZGJEBEM
ZGJEBEM

ZGJÉB/EM jovep. ~A (u), ~UR vetv. Zgjebosem. - Po ndenje me qentë, në mos do të ngordhësh, do të zgjebesh. (fj. u.).


Rezultate të ngjashme

ZGJÉB/EM jovep. ~A (u), ~UR vetv. Zgjebosem. - Po ndenje me qentë, në mos do të ngordhësh, do të zgjebesh. (fj. u.).

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.