Fjalori
ZBUTËSE

ZBÚTËS/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Ajo që zbut kafshët e egra.
2. Lëndë a diçka tjetër, që shërben për të zbutur diçka të fortë ose të thatë. Zbutëse rrobash.

Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: ZBUTËS
ZBUTËS

ZBÚTËS,~E mb. 1. Që shërben për të zbutur diçka të fortë ose të thatë; qetësues; që zbut diçka të fortë a të thatë. Lëndë zbutëse. Krem zbutës për lëkurën. Banjë zbutëse. Makinë zbutëse. Veprim zbutës. Gjethja e mëllagës është zbutëse e plagës.
2. Që e bën më të butë, më të ngrohtë e më të mirë, që zbut (kohën, klimën etj.). Erë zbutëse. Ndikim zbutës. Efektet zbutëse të erërave. Shushurima e shiut vinte që jashtë zbutëse.
3. fig. Që e bën më të lehtë a më të butë; që mundohet ta bëjë më të butë, që mundohet ta lehtësojë (fajin, gabimin, dënimin etj.). Rrethanë zbutëse. Qëndrim (vështrim) zbutës. Masat e duhura zbutëse. Shprehje (fjalë) zbutëse. Me një lajm disi zbutës. Ia donte zemra që të merrte një përgjigje më zbutëse nga i biri. Logjikë zbutëse a pajtuese me argumente. Përpjekje zbutëse. Politika monetare zbutëse (fin.). Strategjitë e mundshme zbutëse. Politikë penale zbutëse (drejt.).
✱Sin.: qetësues, lehtësues, fashitës, njomës, përkëdhelës, mirëdashës.

ZBUTËS

ZBÚTËS,~I m. sh. ~, ~IT 1. Ai që merret me zbrutjen e kafshëve të egra, ai që zbut kafshët e egra. Zbutës egërsirash (gjarpërinjsh). Zbutësi i tigrave (i luanëve). Zbutës i kuajve. Aty e quanin zbutësi i zogjve. Me mjeshtërinë e një zbutësi me përvojë.
2. fig. Ai që zbut kontradiktat e zgjidh mosmarrëveshjet midis njerëzve, midis shteteve etj., ai që qetëson një situatë të tensionuar duke krijuar një klimë të butë e miqësore, ndërmjetës, negociator. Prijësit i kishte mbetur misioni i zbutësit. Nuk e pranoi rolin që i propozohet si zbutës i represionit. Emigracioni ka shërbyer si një zbutës i madh i presionit të tregut të punës.
3. Lëndë, makineri etj. që shërben për të zbutur diçka të fortë ose të thatë. Zbutës aromatik. Zbutës për rroba. Zbutës uji. Zbutës flokësh (buzësh). Zbutës kallosh (thembrash). Zbutësit e jashtëqitjes. Përdorte një zbutës aromatik. E përpunoi me zbutës.
4. Punëtor që merret me zbutjen e diçkaje të fortë a të thatë. Zbutësit e lëkurëve. Punon si zbutës.

Rezultate të ngjashme

ZBUTËS

ZBÚTËS,~E mb. 1. Që shërben për të zbutur diçka të fortë ose të thatë; qetësues; që zbut diçka të fortë a të thatë. Lëndë zbutëse. Krem zbutës për lëkurën. Banjë zbutëse. Makinë zb…

Shfaq përkufizimin e plotë →
ZBUTËS

ZBÚTËS,~I m. sh. ~, ~IT 1. Ai që merret me zbrutjen e kafshëve të egra, ai që zbut kafshët e egra. Zbutës egërsirash (gjarpërinjsh). Zbutësi i tigrave (i luanëve). Zbutës i kuajve.…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë