Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
ZBUKURÚAR (i, e) mb. 1. Që është bërë më i bukur me sende, stoli a mënyra të ndryshme; që është zbukuruar; i stolisur. Qytet i zbukuruar. Dhomë (sallë) e zbukuruar. Nuse e zbukuruar. Kapaku metalik i zbukuruar. Riprodhohet i zbukuruar artistikisht. Hark i zbukuruar me dy rozeta. Shirit i zbukuruar me gurë të çmuar. Jelek nusesh i zbukuruar me xhingla. Bredh i zbukuruar në mënyrë festive. N'ato oda t'zbukurueme, / Ka hy dhandri si azgan. (folk.).
2. Që është bërë me tërheqës, që është pasuruar me elemente më shprehëse, që është limuar e latuar; keq. tepër i stërholluar (për gjuhën, për stilin etj.). Gjuhë e zbukuruar. Poezi e zbukuruar. Ka stil të zbukuruar. Arti u bë më i rafinuar e më i zbukuruar.
3. fig. Që paraqitet në një pamje më të bukur nga ç'është, që zbukurohet qëllimisht për të fshehur të metat a gabimet që ka; i idealizuar. Gjendje e zbukuruar. Realitet i zbukuruar jashtë mase. E paraqiti të zbukuruar. Skena të zbukuruara. Ishte thjesht një mashtrim i zbukuruar.
✱Sin.: i stolisur, i hijeshuar, i lulëzuar, i rregulluar, i ndrequr, i nisur, i ujdisur, i goditur, i pispillosur, i ormisur, i teletisur, i bojatisur, i qëndisur, i idealizuar.
ZBUKUR/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. E bëj dikë a diçka të bukur a më të bukur nga ç'është; i jap dikujt a diçkaje pamje të bukur, e bëj të bukur; stolis; kund. shëmtoj. Zbukuroi shtëpinë (dhomën). Zbukuruan sheshin (rrugën, vitrinën). Zbukuronte fytyrën. Zbukuroi nusen. E zbukuroi me lule (me sende të qëndisura, me fije ari). E zbukuroi me gdhendje. E zbukuroi me flamurë (me fotografi). Zbukuroj me laps (me bojëra). Zbukuroj me daltë. Mendja e zbukuron njeriun (trupin). (fj. u.). Të riun e zbukuron rinia, plakun stolia. (fj. u.). Njeriu e zbukuron vendin, jo vendi njeriun. (fj. u.).
2. edhe keq. E përpunoj dhe e pasuroj, e latoj dhe e limoj, e stërholloj për ta bërë më tërheqës, më të gjallë e më shprehës (për stilin, gjuhën etj.). E ka zbukuruar gjuhën (stilin). - Përse nxitohesh? - Urdhëro brenda, se nuk të ha, shtoi me një zë që përpiqej ta zbukuronte për të mos e trembur. (folk.).
3. fig. E paraqit dikë a diçka në një pamje më të bukur nga ç'është, duke i nxjerrë në pah anët e mira ose duke i shtuar të tjera që s'i ka dhe duke ia fshehur të metat e gabimet; e idealizoj. E zbukuroi gjendjen (realitetin). E zbukuroi me fjalë të tepërta. Zbukuronte të kaluarën. Flet hapur e pa i zbukuruar gjërat.
✱Sin.: stolis, lulëzoj, hijeshoj, rregulloj, nis, ndreq, kërpis, këndell, pispilloj, godis, ujdis, ormis, lezetoj, qëndis, latoj, limoj, sheqeros, zbus, idealizoj.
ZBUKURÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur zbukuroj dikë a diçka; stolisje; kund. shëmtim. Zbukurimi i vajzave (i nuseve) Zbukurimi i parqeve (i shesheve etj.). Zbukurimi i qytetit …
Shfaq përkufizimin e plotë →►ZBUKUR/ÓHEM jovep. ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv. Bëhem i bukur a më i bukur nga ç'jam, më shtohet bukuria; zbukuroj veten me sende, stoli etj., stolisem; kund. shëmtohem. Zbukurohej vaz…
Shfaq përkufizimin e plotë →ZBUKUR/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. E bëj dikë a diçka të bukur a më të bukur nga ç'është; i jap dikujt a diçkaje pamje të bukur, e bëj të bukur; stolis; kund. shëmtoj. Zbukuroi sht…
Shfaq përkufizimin e plotë →ZBUKURÚES,~E mb. 1. Që shërben për të zbukuruar diçka a dikë, që ndihmon për ta bërë më të bukur dikë a diçka; hijeshues, dekorativ. Breza (harqe, shirita) zbukurues. Bimë (pemë, s…
Shfaq përkufizimin e plotë →ZBUKURÚESH/ËM (i), ~ME (e) mb. Që mund të zbukurohet. Mjedis i zbukurueshëm.
Shfaq përkufizimin e plotë →
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë