Fjalori
ZANATÇI

ZANATÇÍ,~U m. sh. ~NJ, ~NJTË 1. Ai që ka një zanat, ai që ushtron një zanat, zejtar, artizan. Zanatçi i vjetër (i mirë). Zanatçindërtim. Me syrin e zanatçiut. Po shuhen zanatçinjtë. Historitë e zanatçinjve. Kur varfërohet popullsia, zor e kanë zanatçia. (fj. u.). Zanatçiu është miku i miletit, nëpunësi është miku i dovletit. (fj. u.).
2. Mjeshtër me përvojëmadhe në një punë. Është zanatçi. Zanatçi me përvojë. Kebësh me një zanatçi. Mbahej si zanatçi i parë për drunë e lisit dhearrës.


Rezultate të ngjashme

ZANATÇÍE,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Ajo që ushtron një zanat, zejtare; mjeshtre në një punë.2. vjet. Zanat, profesion. Zanatçia e drurit kërkon shumë aftësi dhe durim.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ZANATÇÉSH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Zanatçie. Ka rënë në dorë të zanatçeshës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.