Fjalori
ZANAK

ZANÁK,~E mb. 1. Zemërak, që zihet, që grindet, që zemërohet, i thotë sherrit lepe. Burrë zanak. Grua zanake.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

ZANAK

ZANÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT bised. 1. Kalli misri pa kokrra ose me kokrra të rralla, rrallan.
2. keq. Fëmijë shëndetlig, fëmijë i pazhvilluar; kufomë e gjallë.

Rezultate të ngjashme

ZANAFILLAS

ZANAFÍLLAS ndajf., libr. Zanafilltas. Në atë punë u fut zanafillas.

Shfaq përkufizimin e plotë →
ZANAFILLOR

ZANAFILLÓR,~E mb. Që është zanafilla e diçkaje, që përbën zanafillën e diçkaje; që lidhet me zanafillën e diçkaje, burimor. Gjendja (tiparet) zanafillore. Që prej kohëve zanafillor…

Shfaq përkufizimin e plotë →
ZANAFILLË

ZANAFÍLL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Vendi a pika ku nis diçka, fillimi i diçkaje, pikënisja, burimi. Që në zanafillë. Zanafilla e një pune (e një ndodhie). Zanafilla e njeriut (e detev…

Shfaq përkufizimin e plotë →
ZANAFILLËS

ZANAFÍLLËS,~E mb. Që është fillimi a burimi i diçkaje; fillestar, origjinar. Bimë zanafillëse. Trajta zanafillëse e diçkaje. Vetëdija e popujve zanafillës.✱Sin.: fillestar, zanafil…

Shfaq përkufizimin e plotë →
ZANAT

ZANÁT,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Mjeshtëria që ushtron dikush përditë, duke punuar zakonisht me dorë a me vegla të thjeshta, duke pasur shprehi e aftësi të posaçme, të fituara duke mësua…

Shfaq përkufizimin e plotë →
ZANATLI

ZANATLÍ,~E mb., bised. Që është mjeshtër në punën e vet, që e ushtron mirë zanatin. Zanatli i vjetër.

Shfaq përkufizimin e plotë →
ZANATLI

ZANATLÍ,~U m. sh. ~NJ, ~NJTË Mjeshtër në punën e vet; zanatçi, usta. Zanatli i moçëm. Qytet me zanatlinj. Na mungojnë zanatlinjtë. Rashë në një zanatli dhe njeri të mirë. Sokol Pre…

Shfaq përkufizimin e plotë →
ZANATÇESHË

ZANATÇÉSH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Zanatçie. Ka rënë në dorë të zanatçeshës.

Shfaq përkufizimin e plotë →
ZANATÇI

ZANATÇÍ,~U m. sh. ~NJ, ~NJTË 1. Ai që ka një zanat, ai që ushtron një zanat, zejtar, artizan. Zanatçi i vjetër (i mirë). Zanatçi në ndërtim. Me syrin e zanatçiut. Po shuhen zanatçi…

Shfaq përkufizimin e plotë →
ZANATÇIE

ZANATÇÍE,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Ajo që ushtron një zanat, zejtare; mjeshtre në një punë.2. vjet. Zanat, profesion. Zanatçia e drurit kërkon shumë aftësi dhe durim.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë