Fjalori
ZËMEKUR

ZËMÉKUR mb. 1. Me zë të mekur, që s’ka fuqi, zëfikur; kund. zëlartë. Zogj zëmekur. Nuse zëfikur.
2. fig. Që nuk e ngre zërin, që nuk kërkon me këmbëngulje diçkadrejtë; kund. zëlartë. Një intervistë zëmekur. Duken zëmekur e buzëdridhur. Popull zëmekur. Kur e kur zëmekur e kur e kur tellall.
3. si em. m. e f. Sipas kuptimit 2 të mbiemrit.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.