Fjalori
ZËLARTË

ZËLÁRTË mb. 1. Që ka zë të fortë, që flet me zë të qartë e të tingëllueshëm, që gati bërtet; kund. zëfikur, zëmekur. Grua zëlartë. Ishte energjik e zëlartë. Radioja ishte aq zëlartë sa nuk durohej. Zog zëlartë që zajton. Përmes altoparlantëve zëlartë. Nga e qeshura zëlartë dallohet mendjeboshi. (fj. u.).
2. fig. është këmbëngulëse në të drejtat e saj, që nuk bën asnjë lëshim, që e mbron me pasion diçka. Si një avokate zëlartë e Shqipërisë në BE. Ishte zëlartëshprehjen e qëndrimeve.
3. si em. m. e f. Sipas kuptimitmbiemrit.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.