Fjalori
ZËFIKUR

ZËFÍKUR mb. 1. Që i është fikur zëri, që nuk ka më zë, që nuk flet më; që është i heshtur; kund. zëlartë. Grua zëfikur.
2. fig. Shumë i lodhur, i këputur, me krahëkëputur; gati si i vdekur; i mekur, dil o shpirtdalësh. Njeri zëfikur. Kjo ngjarje e rëndë e bëri zëfikur, zëmbaruar, zëshuar. Shamizezat po luteshin zëfikur.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.