Fjalori
VRUGËT

VRÚGËT (i, e) mb. 1.është i mbyllur, jo i hapur (për ngjyrat); në ngjyrëmurrme a të errët; i zymtë, i errësuar, i nxirë. Bojë e vrugët. Qiell i vrugët.
2. fig. Që është i ngrysur, i vrenjturfytyrë, i zymtë. Njeri i vrugët. Me fytyrëvrugët. Dukej i vrugët.
Sin.: i mbyllur, i errët, i vrenjtur, i errësuar, i nxirë, i zymtë, i ngrysur, i njollosur.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: VRUG
VRUG

VRUG,~UI m. 1. bujq. (lat. Peronospora corda) Sëmundjeshfaqet si myk ose si push i imëtngjyrë hiri, e cila shkaktohet nga kërpudha shumëvogla dheprek e shkatërron pjesët mbitokësorebimëve e të pemëve (si gjethet, degët, frytet) në kohëngrohtë e me lagështirë, mykudel nga kjo sëmundje. Sëmundja e vrugut. Vrugu i duhanit (i patates, i lakrës, i grurit, i fasules, i hardhisë). I bie (e zë) vrugu. Vrugu i (misrit) grurit. Luftimi i vrugut. Gjethe me vrug. 2. bujq. Pjesë e parë e emërtimevepathjeshta për llojendryshme vrugu. Vrugu i grurit (lat. Slerospora macrospora Sacc) ndryshku i grurit, sparinga helmuese. Vrug i duhanit (lat. Peronospora tabacina) sëmundje e bimësrriturduhanit, që shfaqet me njolla mbi gjethe dhe me mykfaqen e poshtmetyre. Vrug i hardhisë (lat. Plasmopara viticola) sëmundje e hardhisëshfaqetgjethe, në kërcell e në veshulformën e njollave të vajit, në anën e poshtme të të cilave krijohet një shtresë myku i bardhë, që çon në tharjen e gjetheve. Vrug i patates (lat. Phytophthora infestans) sëmundjeshfaqet te patatjapjesën e sipërmegjetheveformë njollash klorotike, kursefaqen e poshtmetyreformën një mykubardhë.
3. Lerë e hollëtrup a në petka, zhulbëhet nga papastërtia, ngapalarët. E kishte jakën me vrug. I kishte rrobat plot vrug.
Sin.: bastër, frugull, bundë, pajagë, ndryshk, hi, hirës, prekë.

VRUG

VRUG,~UII m., fig. Njollë, e turpshme që i vë vetës a familjes dikush me sjelljen e tij a veprimet e vetapahijshme. Na ka mbulue vrugu. U vuri vrug prindërve (shtëpisë). I mbuloi vrugu.

VRUG

VRUG vep., ~A, ~UR. 1. Kal. Vrugoj1. I vrugu kallinjtë lagështira. E vrugu rrushin hithi. I vrugu patatet myku i bardhë.
2. kal., vet. v. III Vrenjtet qielli, mbulohet me re. E vrugën qiellin retë. E vrugu kohën era.
3. fig., kal. dhe jokal. E bëj me turp dikë, i prek emrin dhe nderin e mirë, e njollos. Nuk na vrugu djali. Mos na vrugo! E vrugoi familjen.
Sin.: vrugoj, nxij, vrenjt, turpëroj, njollos, vrugem.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.