Fjalori
VREMÇE

VREMÇ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Veremçe. Është vremçja e lagjes.
2. fig. keq. Zemërkeqe. Foli me vremçen.

VREMÇË

VREMÇ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT zool. (lat. Passer domesticus; Motacilla alba) Zog i vogël shtegtar, i ngjashëm me harabelin, me puplazeza e me cirkabardhakrahë e në bark, me sqepshtypurmajë; është shumë i shkathët e i lëvizshëm dhe këndon bukur, cirlua.
Sin.: cirlua, shturë, gargull, gargë, babil, bregcë.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: VREMÇ
VREMÇ

VRÉMÇ,~II m. sh. ~A, ~AT zool. (lat. Passer domesticus) Zog mali, zogutipik i maleve e fushave, harabel, trumcak. U trembën vremçat e fluturuan. Foleja e vremçit.

VREMÇ

VREMÇ,~III m. sh. ~A, ~AT Shkop me majëkthyer; grremç. Bariu e ndiqte tufën e deleve me një vremçdorë. I uli degët e qershisë me një vremçgjatë.

VREMÇ

VREMÇ,~IIII m. sh. ~A, ~AT 1. Veremç. Është vremç i mbaruar.
2. fig. keq. Semërkeq. Kurrë s’i këndon goja për mirë atij vremçi.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.