Fjalori
VRANËT

VRÁNËT (i, e) mb. I vrenjtur, i mbuluar me re (për motin, qiellin); kund. i kthjellët. Mot i vranët. Qiell i vranët. Kohë e vranët. Mëngjes i vranët.
2. fig. është i vrenjturfytyrë, i zymtë. Njeri i vranët. Me fytyrëvranët. Me shikimvranët. Me vetullavranëta.
Sin.: i vrenjtur, i vranësuar, i mërrolur, i ngrysur, i zymtë.

VRANËT

VRÁNËT,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) 1. qenët i vrenjtur (për motin, kohën), vranësirë, vranësi, vrenjtësirë. Janë disavranëtaqiell.
2. E zeza e syrit që e mbulontërin kur njeriu është gati për të vdekur. I futi sytë në t’vranta po vdes.
Sin.: vranësirë, vranësi, vrenjtësirë.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.