Fjalori
VORBACINGUR

VORBACÍNGUR (i, e) mb. 1.është vorbacingur. Fëmijë i vorbacingur.
2.pingëron, cicërin zogu. Zog i vorbacingur.
3. kuis qeni. Qen i vorbacingur.
4. Që cijatet miu. Mi i vorbacingur.
Sin.: cicërues, pingërues, cijatës.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: VORBACINGEM
VORBACINGEM

VORBACÍNG/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. 1. vet. v. III Nisqajë fëmija, qan vazhdimisht dhe pa shkak; tingëllon si në të qarë zëri i tij; këlthet. Mos u varbacing ashtu! Për gjënë më të vogël ai vorbacinget. Vorbacinget kotkoti. Vorbacinget si fëmijë.
2. vet. v. III Pingëron, cicërin (zogu). Një zog i vogël vorbacingej pa pushimfolenë e tij.
3. vet. v. III Kuis duke lëshuar një zë të hollë si në të qarë (disa kafshë). Qeni vorbacingej rreth verigave të tij, me një zë si në vajë. Minjtë vorbacingeshin nëpër muret e vjetra.
Sin.: qaj, këlthas, pingëron, cijatet, kuis.


Rezultate të ngjashme

VORBACÍNG/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. 1. vet. v. III Nis të qajë fëmija, qan vazhdimisht dhe pa shkak; tingëllon si në të qarë zëri i tij; këlthet. Mos u varbacing ashtu! Për gjën…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.