Fjalori
VIG

VIG,~UI m. Forcë, fuqi. Nuk ka vig gruaja si burri. Ai nuk ka vig për atë punë. Do vig puna.

VIG

VI/G,~GUII m. sh. ~GJE, ~GJET Tra që shërben si urë për të kaluar një përrua, palavig, Kaluan vigun. Vig me lëndë lisi (druri). Ndërtuan një vig.
Sin.: palavig, tra, lëndë.

VIG

VI/G,~GUIII m. sh. ~GJE, ~GJET Shtrat, zakonisht prej druri, dërrase a i thurur me thupra, për të mbartur me krahë një të plagosur a një të sëmurë; për ta çuarvdekurinvarreza ose për të mbartur diçka tjetër; tezgë. E çuan me vig. Vig druri. Vig i thurur me thupra. Të pafsha në vig (mallk.)! vdeksh! E shpien plehunarë me vig.
Sin.: barelë, tezgë, lesë.
Iu *urë (evig) (dikujt). U për vig (dikush). 1. Është ligur e është dobësuar shumë nga sëmundja sa s’ecën dot me këmbët e veta. 2. Është i sëmurë rëndë, ështëpragvdekjes; është me një këmbëvarr. E bëri për vig (dikë) e rrahu fort, sa të mos ecë dot me këmbët e veta; e bëri për lesë.

VIG

VI/G,~GUIV m. sh. ~GJE, ~GJET Kufomë, i vdekuri i shtrirë dhe i mbuluar e gati për ta vajtuar e pastaj për ta varrosur. U vig ndërroi jetë, vdiq. bëftë dreqi vig (mallk.)! vdeksh!
Sin.: kufomë, xhenaze, meit.

VIG

VI/G,~GUV m. sh. ~GJE, ~GJET Shtiza e parmendës, sirti. U thye vigu i parmendës. Ia rregulloi vigun e parmendës.
Sin.: sirt, shti, shtizë.

VIG

VI/G,~GUV m. sh. ~GJE, ~GJET Vigë në kotecin e pulave.

VIG

VÍG,~UVI m. sh. ~GJE, ~GJET Tel ose litar, dru, vishkull për të nderë rrobat për t’u tharë. I nderi rrobat në vig për t’u tharë.
Sin.: tel, litar, vishkull.

VIG

VÍG,~UVII m. sh. ~GJE, ~GJET Verig, varganivatër. E vuri kusinë në vig mbi zjarr.
Sin.: vargan, veringë.

VIG

VÍG,~UVIII m. sh. ~GJE, ~GJET Biga e qerres. Vigu i qerres ishte kalbur nga shiu. I ndërroi vigun qerres.
Sin.: sirt, shti, shtizë, bigë.

VIG

VIG ndajf. Shtrirë, si i vdekur; vdekurvend, top. Ishte shtrirë vig. Ra vig. Mbeti vig. E la vig në vend.
Sin.: vistër, vdekur.


Rezultate të ngjashme

VIGÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Njeri me trup shumë të madh e shumë i fuqishëm fizikisht, gjigant. Ishte kampion në mundje ai vigani. Trupi i Mujit ishte trupi i një vigani.2. lart. Nje…

Shfaq përkufizimin e plotë →

VIGÁN,~E mb. 1. Që ka trup shumë të madh, gjigant. Me trup vigan. Me fuqi vigane. Kishte një gjatësi trupore disi vigane.2. lart. Që ka mendje gjeniale, që ka bërë vepra madhështor…

Shfaq përkufizimin e plotë →

VIGÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur vigoj a kur vigohem. Vigimi i të vdekurit. Vigimi i të plagosurit.2. vjet. Mbartja me vig i një të vdekuri a të plagosuri.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VÍGJE,~T f. vet. sh. etnogr. 1. Dhurata a ushqime që i çoheshin dikujt me rastin e martesës së tij, për lindje ose kur ndërtonte shtëpi të re etj. Sillnin (çonin) vigje. Bënin vigj…

Shfaq përkufizimin e plotë →

VIGJÍ,~A f. sh. ~, ~TË Ceremoni që bëhej me rastin e lindjes së djalit të parë në familje, vigje. Mori pjesë në vigji.Sin.: vigje, dhuratë, dhurëti.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VÍG/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT veter. zool. (lat. Nematoda) Qimëz, brejë, brisë.Sin.: kripth, brisë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VÍG/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT Enë balte për ujë me grykë të ngushtë, e gjerë në mes dhe me një ose dy veshë anash, shtambë, bote, baltore. Vigë prej balte. Vigë për ujë. Vigë me një ve…

Shfaq përkufizimin e plotë →

VÍ/G/Ë,~AIII f. sh. ~A, ~AT Shkop ku qëndrojnë pulat, i cili vendoset horizontalisht në kotec, patë. Viga e kotecit të pulave. Pulat nuk rrinë në tokë, por hipin në vigë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VÍG/Ë,~AIV f. sh. ~A, ~AT Njëra pjesë prerëse e gërshërës. Vigat e gërshërës. Iu thyen vigat gërshërës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VÍG/Ë,~AV f. sh. ~A, ~AT Britmë, vigmë, vikamë. Iu ndie viga hejë se ku (që larg). Me ia vu kujt vigën.Sin.: bërtimë, piskamë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.