Fjalori
VIÇ

VIÇ,~II m. sh. ~A, ~AT 1. I vogli i lopës, pjella e lopës deri në një vit. Viç mashkull (femër). Viç motak. Mish viçi. Lëkurë viçi. Rritëse viçash. Ruajnë viçat.
2. Pjella e drerit ose e disa kafshëvetjera deri në një vit. Viçi i drerit (i antilopës).
3. fig., mospërf., shar. Njeri i papjekurflet pa u menduar; njeri i trashë dhe pa përvojë. Viç i palëpirë njeri shumë i papjekur dhe i ngathët. Viç i vonë viç i palëpirë.
Sin.: viçok, viçak, taroç, mëzat, mëzak, mëzator, mëzor.
E bën kaun me viç (dikush) sajon gjërapaqena a që s’mundndodhin, shpif gjërakota e të pabesueshme; merret me thashetheme; e bën priftin (dhespotin, hoxhën) me barrë. Di viçihajë urov?! mospërf. shih ku di dhia ç’është tagjia! mospërf. S’ka më *bythë viçi tall. vulg. Gjeti viçat e qeve (dikush) tall. e pësoi keq, mori atë që kërkonte, i dhanë dënimin e merituar; i gjeti qetë. Ta merr *lopën me gjithë viç (dikush). I pjell edhe viçi (dikujt) shih i pjell edhe mushka (dikujt). Kur të qethen viçat iron. shih kur të pjellë mushka iron. I shkon *lopa me gjithë viç (dikujt). Viç i artë libr. pasuri e madhe, pushtet a të miratjera, që i kërkon ose i adhuron dikush. As viç e as kërriç tall. njeri i papjekur, pa përvojë. Viç i palëpirë shar. njeri fare i papjekur, kalama; njeri i ngathët e që s’di si të veprojë; viç i vonë. Viç i vonë tall. djalë i papjekur a i pamësuar me jetën, kalama; viç i palëpirë.

VIÇ

VIÇ,~III m. sh. ~A, ~AT Gishti i vogël i dorës. Dogji viçin.

VIÇ

VIÇ,~E mb., fig. keq. është i cekëtmendime e gjykime, i papjekur nga mendja dhe pa përvojë. Ai është viç nga mendja.

VIC

VIC,~E mb. Që ka ngjyrëblertë në të kaltër.


Rezultate të ngjashme

VIÇÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT tek. Lloj zdrukthi që përdoret për të hapur shliza (lugje), vanë në dru; vetullar. Viçak për të hapur shliza. I hapi shlizat me viçak.Sin.: gardhënor, vetu…

Shfaq përkufizimin e plotë →

VIÇÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Bariu që ruan a kullot viçat, ai që shkon me viça. Viçari ruan viçat.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VIÇÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Baresha që ruan a kullot viçat, ajo që shkon me viça. Viçarja i çoi viçat në kullosë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VÍÇAS ndajf. Lojë fëmijësh a barinjsh, në të cilën dy palët ngrenë nga tri rrasa guri në këmbë, i gjuajnë me radhë me gurë nga larg secila palë dhe fiton pala që i rrëzon më parë d…

Shfaq përkufizimin e plotë →

VÍÇ/E,~JA f. sh ~E, ~ET Viç femër, viçoke. Viçe e larme.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VÍÇK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT ushq. Lloj erëze që u shtihet ëmbëlsirave.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VIÇÓK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Viç motak, mëzat. I ndanë viçokët. Një grua e shtynte me këmbë e me duar një viçok.2. fig., mospërf., shar. Njeri fare i papjekur, viçSin.: mëzat, muzat…

Shfaq përkufizimin e plotë →

VIÇÓK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Viç femër që ka mbushur një vit. Viçokja sa ka mbushur një vit.2. përk. Vajzë e vogël, e shëndetshme dhe e bukur; vogëlushe. E kishte një bukuroshe, n…

Shfaq përkufizimin e plotë →

VIÇÚK,~U m. sh. ~Ë, ~ ËT keq. Viç i vogël dhe i ligë nga shëndeti; viçok. Çoje te lopët atë viçuk

Shfaq përkufizimin e plotë →

VÍÇËZ,~A f. sh. ~A, ~AT Viç femër. Viçëz e vogël. Viçëz e kuqe.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.