Fjalori
VETUESHËM

VETÚESH/ËM (i), ~ME (e) mb. veton, që vetëtin, i vetëtimtë, vetues. Qielli ishte i vetueshëm. Natë e vetueshme.
Sin.: i vetëtimtë, i vetetimshëm, vetues.


Rezultate të ngjashme

VETÚES,~E mb., poet. Që veton, që vetëtin, vetëtitës, vezullues. Me fytyrë të ndezur, me sy vetues. Kishte marrë një ngjyrë të purpurt, vetuese.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VETÚESE,~T f. vet. sh. Një lloj opingash me shkëlqim për gra. Kishte mbathur një palë vetuese. Vetuese për femra. Vetuese të zeza.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.