Fjalori
VETMORE

VETMÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajorri a jeton vetëm; ajo që s'ka të afërm e farefis; vetmitare, e vetmuar. Ajo vetmorja bën një jetëvështirë.
Sin.: vetmitare, rrezake, vetmane.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: VETMOR
VETMOR

VETMÓR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që rri a jeton vetëm; ai që s'ka të afërm e farefis; vetmitar, i vetmuar. Jeta e vetmorit. Ai vetmori është njeri pa njeri.
Sin.: vetmitar, vetman, rrëzak.


Rezultate të ngjashme

VETMÓR,~E mb. Që bëhet vetëm, që nuk bëhet në bashkëveprim me të tjerë. Garë (stërvitje) vetmore. Përgatitje vetmore. Veprime vetmore (usht.). Qitje vetmore (usht.).

Shfaq përkufizimin e plotë →

VETMÓR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që rri a jeton vetëm; ai që s'ka të afërm e farefis; vetmitar, i vetmuar. Jeta e vetmorit. Ai vetmori është njeri pa njeri.Sin.: vetmitar, vetman, rrëz…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.