Fjalori
VETMOR

VETMÓR,~E mb. Që bëhet vetëm, që nuk bëhet në bashkëveprim me të tjerë. Garë (stërvitje) vetmore. Përgatitje vetmore. Veprime vetmore (usht.). Qitje vetmore (usht.).

VETMOR

VETMÓR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që rri a jeton vetëm; ai që s'ka të afërm e farefis; vetmitar, i vetmuar. Jeta e vetmorit. Ai vetmori është njeri pa njeri.
✱Sin.: vetmitar, vetman, rrëzak.

Rezultate të ngjashme

VETMORE

VETMÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që rri a jeton vetëm; ajo që s'ka të afërm e farefis; vetmitare, e vetmuar. Ajo vetmorja bën një jetë të vështirë.✱Sin.: vetmitare, rrezake, vetmane…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë