Fjalori
VETMITARE

VETMITÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajorri a jeton vetëm, largtjerëve; ajo që s'ka të afërm e farefis; ajo që e ndien vetenhuaj midistjerëve. Jeta e vetmitares. Është e vetme, vetmitarja.
Sin.: vetmane, kallogre, murgeshë.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: VETMITAR
VETMITAR

VETMITÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që rri a jeton vetëm, largtjerëve; ai që s'ka të afërm e farefis; ai që e ndien vetenhuaj midistjerëve. Jeta e vetmitarit. Shtëpia e vetmitarit.
Sin.: vetman, oshënar, kallogjer, murg.


Rezultate të ngjashme

VETMITÁR,~E mb., poet. 1. I vetmuar; i veçuar. Yll vetmitar. Shtëpi vetmitare. Pemë vetmitare. Re vetmitare.2. Që rri e jeton vetëm; që bëhet vetëm a në vetmi, i vetmuar. Poet vetm…

Shfaq përkufizimin e plotë →

VETMITÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që rri a jeton vetëm, larg të tjerëve; ai që s'ka të afërm e farefis; ai që e ndien veten të huaj midis të tjerëve. Jeta e vetmitarit. Shtëpia e vetmi…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.