Fjalori
VETMANE

VETMÁN/E,~IA f. sh. ~E, ~ET Ajo që ka mbetur vetëm, që s’ka kënd; ajorri e veçuar, vetmitare. Ajo vetmania është njeri pa njeri.
Sin.: vetmitare, qyqare.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: VETMAN
VETMAN

VETMÁN,~E mb. Që ka mbetur vetëm, që s’ka kënd; që rri i veçuar, vetmitar. Njeri vetman. Grua vetmane.
Sin.: i vetmuar, i veçuar, rrëzak, kallogjer, murg.

VETMAN

VETMÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që ka mbetur vetëm, që s’ka kënd; ai që rri i veçuar, vetmitar. Ai vetmani rri (jeton) vetem.
Sin.: vetmitar, rrëzak, kallogjer, murg.


Rezultate të ngjashme

VETMÁN,~E mb. Që ka mbetur vetëm, që s’ka kënd; që rri i veçuar, vetmitar. Njeri vetman. Grua vetmane.Sin.: i vetmuar, i veçuar, rrëzak, kallogjer, murg.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VETMÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që ka mbetur vetëm, që s’ka kënd; ai që rri i veçuar, vetmitar. Ai vetmani rri (jeton) vetem.Sin.: vetmitar, rrëzak, kallogjer, murg.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.