Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
VETÍ,~A f. sh. ~, ~TË 1. filoz. Cilësia e një sendi a e një dukurie, që shfaqet kur bashkëvepron me sende a me dukuri të tjera dhe që e dallon ose e afron me to. Veti thelbësore (jothelbësore). Vetitë e sendit. Vetitë e qenieve të gjalla. Vetitë e ekonomisë së tregut. Vetitë e vetadministrimit.
2. Cilësi dalluese e dikujt a e diçkaje, tipar kryesor që karakterizon një njeri, një kafshë, një bimë a një send; cilësi e natyrshme dhe e përhershme e dikujt a e diçkaje. Veti të mira (të këqija). Veti e veçantë. Vetitë kimike (fizike) të një metali. Vetitë e karakterit të njeriut (psikol.). Vetia plastike e trurit (psikol.). Lëndë me veti shëruese.
✱Sin.: tipar, veçori, dallojë, dhurëti, virtyt, prirje, karakteristikë.
VET (i, e) përem. sh. ~, ~A (të) 1. I tij ose i saj (kur ka të bëjë me kryefjalën e fjalisë). E ka djalin e vet. I ka njerëzit e vet. E pa me sytë e vet. E tha me gojën e vet. Mori gjënë e vet. Rrinte në shtëpinë e vet. Çdo gjë në vend të vet. I tha nga ana e vet. Guri është i rëndë në vend të vet. (fj. u.).
2. spec. Që është karakteristik vetëm për një send të caktuar, vetjak4. Pesha e vet është njëri ndër treguesit.
✱Sin.: i tij, i saj, i tyre, vetjak.
♦ Nuk i beson as *këmishës së vet (dikush). S’u beson as *syve të vet (dikush). Bën me *kokë (me krye) të vet (dikush). Bën si në *oborrin e vet (dikush). Bën si në *shtëpi të vet (dikush). Ra në *amë të vet (dikush). Ka dalë në *bukë të vet (dikush). Doli nga *guaska (e vet) (dikush). Doli në *tym të vet (dikush). Nuk do *lëkurën e vet (dikush) keq. Ecën drejt *hundës (së vet) (dikush). Fërgohet (skuqet, tiganiset) me *dhjamin e vet (dikush). Fërgohet (skuqet, tiganiset) në *lyrën e vet (dikush). I fryn *lugës së vet (dikush). Fshihet pas *gjuhës së vet (dikush). Nuk fshin dot *hundët e veta (dikush) përb. Fshin *oborrin e vet (dikush). *Gur i rëndë në vend të vet. Fshihet pas *hijes së vet (dikush). Ha nga *dhjami i vet (dikush). Ha *këmbët e veta (dikush). Hëngri *kryet e vet (dikush) keq. (Është) në *ditët e veta. Ka frikë nga *hija e vet (dikush). Pastë *hijen e vet! (dikush) keq. Nuk i ka *mendtë të veta (dikush). E mat me *kutin (me metrin) e vet (dikë a diçka). Matet me *hijen e vet (dikush). Mbahet pas flokëve të vet (dikush) iron. E mban nën *hijen e vet (dikë). Mban *vendin e vet (dikush). U mbyll në *guaskën e vet (dikush). Është mbyllur në *lëvozhgën e vet (dikush). E ndez zjarrin në *vatrën e vet (dikush). Ngatërrohet me *kapistrën e vet (dikush) tall. Ngrohet në *leshin e vet (dikush). I pëlqen *mendja (e vet) (dikujt). Plasi në *lëkurën e vet (dikush) keq. E quaj me *emrin e vet (diçka). E preu në *bukë të vet (dikë). Ruan *lëkurën (e vet) (dikush) keq. Shkon në *bukë të vet (dikush). Tërheq nga *ana e vet (dikush). I trembet *hijes së vet (dikush) keq. Nuk sheh më larg (më tutje) se *hunda e vet (përtej hundës së vet) (dikush). Shkoi në *rrënjë të vet (dikush) keq. Sheh *rrugën (udhën) e vet (dikush). Shikon *tymin e vet (dikush). Sheh udhën (*rrugën) e vet (dikush). Varet nga *këmbët e veta (dikush). S’u beson as *syve të vet (dikush). Zihet në *lëngun e vet (dikush).
VETÍMAS ndajf. Vetëtimthi.
Shfaq përkufizimin e plotë →VETÍMÓR,~E mb. I vetëtimshëm.
Shfaq përkufizimin e plotë →VETÍMSH/ËM (i), ~ME (e) mb. I vetëtimshëm.
Shfaq përkufizimin e plotë →VETÍMSH/ËM ndajf. Vetëtimthi.
Shfaq përkufizimin e plotë →VETÍNG,~U m., zyrt. Proces kontrolli i hollësishëm për zyrtarët publikë, që në një shtet të së drejtës bëhet normalisht nga institucionet ligjzbatuese. Kaloi vetingun. Është në vet…
Shfaq përkufizimin e plotë →VETÍSH/ËM (i), ~ME (e) mb. Që është veti e dikujt a e diçkaje.
Shfaq përkufizimin e plotë →VETÍU ndajf. 1. Vetë, pa ndonjë shkak, shtytës a ndikim të jashtëm; në mënyrë të vetvetishme. U ndez (mori flakë) vetiu. U rrëzua vetiu. Vdiq vetiu. U hap vetiu (plaga). Plaga u mb…
Shfaq përkufizimin e plotë →VETIZOLÍM,~I m. 1. Veprimi kur vetizolohem. Vetizolim i vetvetes. Vetizolimi e ka shkëputur nga mjedisi ku jeton. Vetizolimi i ka lënë vetëm. Vetizolimi i ka shkëputur nga shokët.2…
Shfaq përkufizimin e plotë →VETIZOL/ÓHEM jovep., ~ÓVA, (u), ~ÚAR libr., vetv. 1. Veçohem vetë nga të tjerë a nga një mjedis ku jetoj; mënjanohem; mbetem vetëm, mbetem i veçuar; mbyllem në vetvete. Ai është ve…
Shfaq përkufizimin e plotë →VETIZOLÚAR (i, e) mb. I vetëveçuar, i shkëputur nga të tjerët a nga mjedisi ku jeton. Njeri i vetizoluar. Vend i vetizoluar.✱Sin.: i veçuar, i mënjanuar, i shkëputur, i vetmuar, ve…
Shfaq përkufizimin e plotë →
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë