Fjalori
VETËMBROJTËS

VETËMBRÓJTËS,~E mb. Që ka për qëllim të mbrojë veten me ato mundësi e mjete që ka; që bëhet për të mbrojtur veten a vendin e vet nga një armik. Masë vetëmbrojtëse. Luftë vetëmbrojtëse. Mjete vetëmbrojtëse. Veprim vetëmbrojtës.

Rezultate të ngjashme

VETËMBIJSHËM

VETËMBÍJ/SHËM (i), ~SHME (e) mb., biol. (lat. Sponteneus, ferus) Që mbin vetë me anë të farave të bimëve që bien e përhapen vetë në tokë. Bimë të vetëmbijshme.

Shfaq përkufizimin e plotë →
VETËMBIRJE

VETËMBÍRJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Mbirje vetë me anë të farave të bimëve që bien e përhapen vetë në tokë.

Shfaq përkufizimin e plotë →
VETËMBJELLJE

VETËMBJÉLLJ/E,~A f., biol. (lat. Samina naturala) Mbjellje natyrore, e cila bëhet vetvetiu me anë të farave të bimëve, që bien e përhapen në tokë.

Shfaq përkufizimin e plotë →
VETËMBROHEM

VETËMBRÓ/HEM jovep., ~JTA (u), ~JTUR vetv. Mbroj veten nga një armik, sulm a rrezik, mbrohem me forcat e mia a me ato mundësi e mjete që kam. U vetëmbrojt me të gjitha forcat a mun…

Shfaq përkufizimin e plotë →
VETËMBURREM

VETËMBÚRR/EM jovep., ~A (u), ~UR libr., vetv. Mburr veten përpara të tjerëve duke i dhënë rëndësi vetes; e vlerësoj veten më tepër sesa duhet, lëvdohem. Vetëmburret para të tjerëve…

Shfaq përkufizimin e plotë →
VETËMBURRJE

VETËMBÚRRJ/E,~A f., libr. Veprimi kur vetëmburrem. Vetëmburrja e vetvetes. Vetëmburrje e tepruar.✱Sin.: mburrje, lëvdatë, lëvdim, mburrësi, fryrje, krekosje.

Shfaq përkufizimin e plotë →
VETËMBURRËS

VETËMBÚRRËS,~E mb., libr. Që mburr veten përpara të tjerëve duke i dhënë rëndësi vetes; duke e vlerësuar veten më tepër se sa duhet, që lëvdohet. Njeri vetëmburrës. Thëniet e tij q…

Shfaq përkufizimin e plotë →
VETËMBURRËS

VETËMBÚRRËS,~I m. sh. ~, ~IT libr. Ai që mburr veten përpara të tjerëve duke i dhënë rëndësi vetes; duke e vlerësuar veten më tepër se sa duhet, ai që lëvdohet.

Shfaq përkufizimin e plotë →
VETËMBUSHJE

VETËMBÚSHJ/E,~JA f., usht. Mbushje automatike duke futur fishekun a predhën në folenë e armës. Armë me vetëmbushje.

Shfaq përkufizimin e plotë →
VETËMBUSHËS

VETËMBÚSHËS,~E mb., usht. Që e fut fishekun a predhën në fole në mënyrë automatike. Pushkë (armë) vetëmbushëse.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë