Fjalori
VETËLINDUR

VETËLÍNDUR (i, e) mb., libr.lindbashku me njeriun, që e ka dikush që kur ka lindur; i natyrshëm. Veti e vetëlindur. Tipar i vetëlindur. E metë e vetëlindur.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: VETËLIND
VETËLIND

VETËLÍND vep., ~I, ~UR jokal. 1. biol. Lind vetvetiu, lind vetë (për një qenie).
2. Lind bashkë me njeriun; trashëgohet (për një veti a tipar).


Rezultate të ngjashme

VETËLÍDHJ/E,~A f., usht. Përcaktimi në hartë i vendndodhjes së një njësie ushtarake a i një objektivi, sipas pikave a koordinatave të caktuara. Vetëlidhje topografike. Bënë vetëlid…

Shfaq përkufizimin e plotë →

VETËLÍND vep., ~I, ~UR jokal. 1. biol. Lind vetvetiu, lind vetë (për një qenie).2. Lind bashkë me njeriun; trashëgohet (për një veti a tipar).

Shfaq përkufizimin e plotë →

VETËLÍNDJ/E,~A f., biol. 1. Veprimi kur lind vetvetiu a kur lind vetë. Vetëlindja e qenieve të gjalla. Vetëlindja e jetës.2. Gjendja kur lind vetvetiu a kur lind vetë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.