Fjalori
VESHTULLAKE

VESHTULLÁK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET bot. 1. (lat. Sonchus oleraceus Equisetum palusre) Bimë barishtore shumë e përhapur, me gjethe pak mishtake, me luleverdha si kaptinëz, që rritet e dendurtoka djerrë e nëpër ledhe dhepërmban një lëndë ngjitëse.
2. Lënda ngjitësedel a nxirret nga kjo bimë.
Sin.: veshtull, yvell, dishël, kripth.


Rezultate të ngjashme

VESHTÚK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që është veshuk.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VESHTÚK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që është veshuke.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VÉSHTULL,~A f. sh. ~A, ~AT bot. 1. (lat. Viscum L.) Gjini bimësh që rriten në vende me klimë të nxehtë a të butë, gjithnjë e gjelbër, me kërcell të bigëzuar dhe me gjethe të trasha…

Shfaq përkufizimin e plotë →

VESHTULLÍ,~A f., bot. (lat. Viscosita; glutinosita) Të qenët veshtullor, të qenët i ngjitshëm si zam, vetia e kësaj lënde për t’u ngjitur; ngjitshmëri.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VESHTULLÓR,~E mb., bot. (lat. Viscosus) 1. Që ngjitet, që është si zam, i ngjitshëm. Lëndë veshtullore. Gjethe veshtullore gjethe të mbuluara me një lëng si zam.2. Që mbin e rritet…

Shfaq përkufizimin e plotë →

VESHTULLORPÁKËT mb., bot. Që ka pak natyrë veshtullore. Bimë veshtullorpakët.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VÉSHTULLT (i, e) mb. 1. Veshtullor. Lëndë (bimë) e veshtullt.2. fig. Që është i brishtë, që thyhet lehtë. Shihte rrjedhën e veshtullt të jetës së tij (poet.).

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.