Fjalori
VESHSHPUAR

VESHSHPÚAR mb. 1. Që e ka llapën e veshitshpuar, me veshëshpuar (për bagëtitë, për t’i dalluar nga bagëtitë e fqinjëve etj.). Dele veshshpuar.
2. Që e ka llapën e veshitshpuar, me veshëshpuar për të vënë vathë (për gratë ose për vajzat). Vajzë (grua) veshshpuar.
3. fig. kap shpejt me vesh çdo gjë që thuhet, që s'i shpëton gjë; i zgjuar e mendjemprehtë. Atij nuk ia hedh dot, është veshshpuar.
4. keq. Që nuk ua vë veshin fjalëve të të tjerëve; që nuk i kushton vëmendje asaj që i thuhet; që nuk i bëjnë përshtypje qortimet që i thonë. Njeri veshshpuar.
Sin.: i zgjuar, mendjemprehtë, veshtak, veshtar, i veshtë, mendjeshkathët, i kuptueshëm, shpërfillës, mospërfillës.


Rezultate të ngjashme

VESHSHKÚRTËR mb. Që i ka llapat e veshëve të shkurtra, me veshë të shkurtër; kund. veshgjatë. Derra veshshkurtër.Sin.: veshcurr, veshok.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.