Fjalori
VESHOKE

VESHÓK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që i ka llapat e veshëvevogla. Ajo veshokja kishte shumë naze.
Sin.: veshvogël, veshcurr, veshshkurtër.

VESHOKE

VESHÓKE,~T f. vet. sh. Pjesëfrerit, dy kapakët prej lëkure që i vihen kalit në të dyja anët e kokës për të mos parë anash. Veshoket e kalit. Ia vuri veshoket kalit.
Sin.: veshore, veshje.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: VESHOK
VESHOK
VESHOK

VESHÓK,~UI m. sh. ~Ë, ~ËT Vesh rrushi, veshul. Mori një veshok rrushi.

VESHOK

VESHÓK,~UII m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që i ka llapat e veshëvevogla. Ai veshoku edhe kokën e kishtevogël.
Sin.: veshvogël, veshcurr, veshshkurtër.


Rezultate të ngjashme

VESHÓK,~E mb. Që i ka llapat e veshëve të vogla. Djalë veshok. Vajzë veshoke.Sin.: veshvogël, veshcurr, veshshkurtër.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VESHÓK,~UI m. sh. ~Ë, ~ËT Vesh rrushi, veshul. Mori një veshok rrushi.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VESHÓK,~UII m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që i ka llapat e veshëve të vogla. Ai veshoku edhe kokën e kishte të vogël.Sin.: veshvogël, veshcurr, veshshkurtër.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.