Fjalori
VESHLABOÇE

Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: VESHLABOÇ
VESHLABOÇ

VESHLABÓÇ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Cjap me veshëtmëdhenj dhekthyer nga mesi. Veshlaboçi i ndahej nga tufa.
2. përçm. Ai që i ka llapat e veshëvemëdha dhe me pamjeshëmtuar, veshllapush. Ai veshlaboçi ishte mospërfillës. Nuk e duroj dot atë veshlaboçin.
3. fig. Ai që është qullan, i ngathët e i plogët; i përhumbur. Nuk e nxjerr qimen prej qullit ai veshlaboçi.
Sin.: veshmadh, pallavesh.


Rezultate të ngjashme

VÉSHLA,~T f. vet. sh. Gjethe shalqiri, të cilat dalin në rrënjët e tij, aty ku lidh.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VESHLABÓT mb. Që i ka veshët të mëdhenj si gjethe laboti. Fëmijë veshlabot.Sin.: veshmadh, veshllapush, veshuk, llapush.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VESHLABÓÇ,~E mb. 1. Që i ka veshët të mëdhenj dhe të kthyer nga mesi (për cjapin dhe dhitë kryesisht). Cjap veshlaboç. Dhi veshlaboçe. Ftujak veshlaboç.2. përçm. Që i ka llapat e v…

Shfaq përkufizimin e plotë →

VESHLABÓÇ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Cjap me veshët të mëdhenj dhe të kthyer nga mesi. Veshlaboçi i ndahej nga tufa.2. përçm. Ai që i ka llapat e veshëve të mëdha dhe me pamje të shëmtua…

Shfaq përkufizimin e plotë →

VESHLANGÚA mb. 1. Që i ka veshët të gjatë e të varur poshtë (për qenin e gjahut).2. shar. Që i ka veshët si llapat e veshëve të langoit; që i mban veshët ngrehur për të përgjuar (p…

Shfaq përkufizimin e plotë →

VESHLANG/ÚA,~ÓI m. sh. ~ÓNJ, ~ÓNJTË 1. Qen gjahu me veshë të gjatë e të varur poshtë. Veshlangoi është i mirë për gjah.2. shar. Ai që i ka veshët si llapat e veshëve të langoit; ai…

Shfaq përkufizimin e plotë →

VESHLÁSHTË mb., fig., tall. Që nuk i mbushet mendja për diçka, që nuk bindet, i pabindur; që nuk merr vesh. Njeri veshlashtë. Mendjeqoçkë (i pabindur) e veshlashtë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VESHLÁSHT/Ë,~I m. sh. ~Ë, ~ËT fig. tall. Ai që nuk i mbushet mendja për diçka, që nuk bindet, i pabindur; që nuk merr vesh. E ke të vështirë me atë veshlashtin.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VESHLÁSHT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT fig. tall. Ajo që nuk i mbushet mendja për diçka, që nuk bindet, e pabindur; që nuk merr vesh. Bën si ia thotë koka (mendja) e vetë ajo veshlashta.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VESHLÁVAR,~E mb. Me veshë të lëshuar poshtë, veshvarur1,2.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.