Fjalori
VENI

Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: VETE
VETE

VÉT/E,~JA përem. 1. Përdoret për të treguar zakonisht njeriun (më rrallë kafshën a sendin), që në të njëjtën kohë e kryen dhe e pëson një veprim; unë, ti, ai (ajo) ose ne, ju, ata (ato) e jo një tjetër a të tjerë; thelbi i njeriut si individ, i ndryshëm ngatjerët; vetvetja. Është i zoti i vetes. Laj veten. S’i dhimbset vetja. I pëlqente vetja. Si e ndien veten? si ndihesh? E ndiej veten mirë (keq). Nuk e jep veten. Ta shohim veten si në pasqyrë. Mate veten pa të matur bota! (fj. u.).
2. Përdoret me parafjalë me kuptimin e përemrave vetorë të çdo vete e të çdo numri dhe i përgjigjet kryefjalës në fjali. Për vete e bëri (e ka) për të mirën ose për të keqen e vet e bëri (e ka). Kërkon shumë nga vetja. Mori vetenqafë. Flet me vete. Tha me vete. E mori (e solli) me vete. E pleqëroi me vete. Punon për vete. E mbajti për vete. Kujdesej vetëm për vete. E mori pas vetes. E mori me vete. Secilivete secili veçan, veç e veç; i ndarë; i pavarur ngatjerët, i mëvetësishëm. Unë për vete,... unë... unë vetë..., nga ana ime...
Sin.: person, njeri, individ, vetvete.
U (doli) më vete (dikush) u veçua, u nda nga familja a prejtjerëve. U bëra (jam) për të vrarë veten u dëshpërova shumë, u pikëllova aq sa s’më dhimbet jeta, u hidhërova jashtë mase; u bëra (jam) për të pirë helmin. Bëhem zot *i vetes. E bëri të flasë me vete (dikë) e mundoi tej mase, e sfiliti; e stërlodhi; i nxori qumështin e nënës (dikujt); i nxori shkumë (nga goja) (dikujt); e bëri gjysmë njeriu. *Bën fshatvete (dikush). Nuk i bën *hije (as) vetes (dikush). I bën *qejfin vetes (dikush) keq. I bën *vend vetes (dikush). S’e bëj veten nuk e shfaq me shenjajashtme një ndjenjë a një mendim, nuk tregohem, nuk zbulohem; përmbahem, nuk bëj gjeste a lëvizjeshpërfaqin gjendjen time shpirtërore; e mbaj veten; nuk e jap veten. bëri për vete (dikush) më tërhoqi dikush, më bëri ta dua a ta dashuroj; fitoi (më rrëmbeu, më grabiti) zemrën; më hëngri zemrën; më mori zemrën. E kam bërë me vete (pas vetes) (dikë) më beson, më përkrah e më ndjek dikush, nuk më tradhton, është me mua; e kam bërë dikë që të veprojë sipas qëllimeve a sipas interesave të mi; e kam me vete. E bëri (e ka) për vete! (dikush) bëri një veprim (zakonisht jo të mirë), nga i cilifundfundit do të ketë pasoja ai vetë; ç’bëri gjeti. Ra në vete (dikush) shih ra në mendje (dikush). I bie vetes *prapa (dikush). *U çel ndër vete (dikush). Ta çon (ta shkon) ujin nën vete (dikush) shih ta çon (ta shkon) ujin nën rrogoz (dikush). Dal nga vetja nuk përmbahem më, nuk e zotërojveten nga zemërimi e shpërthej; nuk e kontrolloj (dot) veten; kund. e mbledh veten. Më ka dalë vetja *qejfit. S’ia di *hallin vetes (dikush) iron. digjet *rrogozi (hasra) nën vete. Digjem ndër vete vuaj përbrenda nga një shqetësim, brehemvetvete pa e shfaqur. S’e deshi veten (dikush) nuk dinte ku të futej nga turpi, ka bërë diçkarëndë a ka rënë në një gjendjevështirë dhe e ndien veten shumë keq, thuajse e urren veten për atë që ka bërë a që ka thënë; s’e deshigjallët. Gënjen veten (dikush) mbahet me shpresakota edhe pse e di të vërtetën, ka iluzione; kujton se do të bëhet si do ai. E gjej veten libr. e kuptoj se ç’mundbëj; nis t’i përdor mirë prirjet e mia, filloj t’i shfaqshkallën më të lartë aftësitëkam; bie në një punëpërshtatetmirë me aftësitë e mia dhe ku japshumë. S’i gjej *majë vetes. Më hahen *mendtë (ndër vete). Ha veten me dhëmbë. 1. Vuaj shumë për një gabim a për një budallallëk, më bren inati me vetveten; jam penduar thellë, por nuk kamasnjë mundësi për ta ndrequrkeqen; e kam inat a sikur e urrej veten për diçka që s’duhej ta bëja; ha (veten) nën lëkurë. 2. Përmblidhem e i futem me inat një pune për ta kryer patjetër, mundohem shumë e sfilitem, nuk mendoj që nuk e bëj dot; jam në një gjendje shumëvështirë a para një punerëndë, nuk di nga t’ia mbaj, por nuk dorëzohem dhe përpiqem me të gjitha forcatgjej rrugëdalje. Ha veten nën *lëkurë (dikush). I ka hyrë vetja në *qejf (dikujt). Është *kokë (krye) më vete (dikush). Është *konakvete (dikush). Është *lagjevete (dikush). Nuk ështëvete (dikush) mendon, sillet e vepronmënyrë jo normale, bën marrëzira, bën si budalla a si i çmendur; nuk e kontrollon (dot) veten; s’është në të; nuk e ka kokën (mendjen) në vend; i kanë shkarë trutë (dikujt); i ka rënë në tru të vogël (dikujt); humbi mendjen; e humbi toruan; nuk ështëfiqir; nuk ështëtaketuke thjeshtligj. Nuk e jap veten. 1. Nuk thyhem para vështirësive, nuk lëshohem, nuk dorëzohem; e mbaj veten; nuk e lëshoj veten; s’e bëj veten. 2. Nuk e tregoj shqetësimin a tronditjen; nuk e shfaq frikën, humbjen a turpin për shkaqendryshme e paratjerëve, mbahem sikur nuk ka ndodhur gjë, përmbahem; e mbaj veten; s’e bëj veten. Ka *djallin me vete (dikush) keq. S’e ka në *dorë veten (dikush). Ia ka *mendtë vetes (dikush). E kam me vete (dikë) jam i sigurt se më përkrah e më ndjek dikush, nuk më tradhton, është bërë me mua; e kam nën urdhër, nuk më kundërshton, më nënshtrohet; e kam bërë me vete (pas vetes). Paç veten më *qafë! *Kaptinëvete (dikush) thjeshtligj. Kokë (krye) më vete. Nuk e kontrollon (dot) veten (dikush) nuk ështëgjendjepërmbahet, nuk di çfarë bën a çfarë thotë nga zemërimi; nuk ështëvete; doli nga vetja. Kushedi ç’i *duket vetja! (dikujt) iron. Laj veten shfajësohem; justifikohem për një gabim a për një faj, them se nuk e kam bërë unë ose gjej rrethana lehtësuese për t’u shfajësuar. Nuk i la *vend vetes (dikush). E lëshoi veten (dikush) nuk u qëndroi dot vështirësive a fatkeqësive, nuk e përballoi dot një të keqe, u dha, u dorëzua; e dha veten; kund. e mori veten3. E mori *pajë (me vete) (diçka) keq. Kam marrë *mëri veten. E mori veten (dikush). 1. U çlodh; iu kthyen energjitë, u fuqizua; e mblodhi veten1; mblodhi kockat; erdhifije. 2. U shërua nga një sëmundje dhe është bërëmirë nga shëndetit, është mëkëmbur; iu kthye shëndeti; erdhivete; erdhifije; e mblodhi veten; çoi kokën (kokë). 3. (dikush a diçka). Erdhi në një gjendjemirë dikush, ështëgjendjepërmbahet a t’u bëjë ballë vështirësive; e kapërceu rënien shpirtërore; u mirë diçka, doli nga një gjendje e vështirë a e keqe; erdhivete; e mblodhi veten (dikush); çoi kokën (kokë); zuri zemrën (dikush); erdhifije; kund. e lëshoi veten (dikush). 4. (dikush). Doli nga varfëria, vuri pak pasuri; u mëkëmb; nuk vuan më për bukën e gojës; e njomi zorrën2 thjeshtligj.; çoi kokën (kokë). E mori veten në *dorë (dikush). E mbaj veten. 1. Mbahem mirë, vishem e ushqehem mirë; kujdesem si duhet për veten. 2. Jam i matur e i kujdesshëm me të tjerët, sillem butë; jam i përmbajtur e nuk krijoj probleme. 3. Jam kryelartë, nuk e lë veten të më marrintjerët nëpër këmbë; keq. mburrem e krekosem; nuk bie poshtë. 4. Nuk e tregoj frikën, turpin, zemërimin, një mendim a një të fshehtë etj. paratjerëve, përmbahem; nuk e jap veten; s’e bëj veten. E mbledh veten. 1. Çlodhem; më kthehen energjitë, fuqizohem; e marr veten1; mbledh kockat; vijvete. 2. Qetësohem e shtrohem si duhet; nis ta zotëroj veten e të përmbahem; e marr vetendorë; vijvete; vij në të; e përmbaj veten; i mbledh lotët; i shtrëngoj rrathët; më vjen gjakuvend; bëhem esëll; kund. dal nga vetja. Mih (prashit) para vetes (dikush) shikon punën e vet; nuk ndërhynpunët e të tjerëve; është i tërhequr. E ndiej (e shoh) veten *ngushtë. E ndiej (shoh) veten *pisk. E përmbaj veten përmbahem që të mos bëj diçka që nuk duhet ta bëj a të them diçka që nuk duhet ta them, jamgjendje ta zotëroj veten, të qetësohem e të mos veproj keq; e marr vetendorë; e mbledh veten2. E pickoi *gjarpri (nën vete) (dikë). I qit *marre vetes (dikush). E sjellvete (dikë). 1. E qetësoj dikë, ia heq frikën; ia sjell gjakunvend (dikujt); ia sjell zemrën (shpirtin) në vend (dikujt). 2. E bëj dikëpërmbahet, të mendojë drejt e të sillet mirë, të kuptojë e të veprojë si duhet; e vë në udhëmbarë. E shoh veten në *pasqyrë. *Shok (shoqe) ka veten (dikush a diçka). I tërheq (i heq) *kërraba nga vetja (dikujt). E ka vënë nën vete. 1. (dikë). E ka vënë dikë nën kontroll a nën urdhra, e ka shtruar sa nuk guxonkundërshtojë a të mos bindet; e urdhëron si të dojë; i ka hipurqafë (në zverk) (dikujt); i ka hipurshpinë (në kurriz) (dikujt); e vuri përfund.). 2. (diçka). E mposhti, e nënshtroi dhe e zotëron. 3. (dikë). Ia kaloi dikujt, u më i zoti se ai në diçka; e mundi, fitoi mbi të, e mposhti; e vuri përfund. 4. (diçka). E vuri punën a diçka tjetër përpara; e ka në dorë zgjidhjen e një halli a të një shqetësimi; ecën përpara, përparon. Erdhivete (dikush). 1. Rifitoi vetëdijen pas të fikëtit, u përmend; rifilloi ta ndiejë vetenqetë, u qetësua (pas një shqetësimimadh, pas një fatkeqësie etj.); e mori veten; e mblodhi veten; erdhifije; erdhi në të. 2. Bëri kthesë për mirë, u përmblodh, u ndreq; nisimendojë drejt e të sillet si duhet; erdhirrugëmbarë; i ra mendjes pas; i vuri gishtin kokës; erdhimend; erdhi në të; i shkriu gjaku (dikujt); u esëll. Vrafsh veten! mallk. i thuhet me qortim dikujt që i kemi dalë nga borxhi, me kuptimin: mirë të të bëhet, se fajin e ke vetë!; bëj ç’të duash vetë, mos prit ndihmë ngatjerët!; sytënxjerrësh! Nuk e ka vrarë veten (dikush) nuk është munduar e nuk është lodhur shumëpunë, e ka ruajtur veten; nuk e ka vrarë kockën; ka këputur

VETE
VETE

VÉT/E,~JAII f. sh. ~E, ~ET euf. Gjëndrat seksualemashkullit, vendi ku janë herdhet, vendi i hollë, vendi i keq; herdhet. I dhemb vetja. I ra në vete. I ra vetja u rrënxua. U këput ndër vete u rrënxua.

VETE

VÉTE jovep., ~VÁJTA, ~VÁJTUR 1. jokal. Lëviz në një drejtimcaktuar, shkoj nga një vend zakonisht më i afërt në një tjetër më të largët; drejtohem diku për një qëllimcaktuar, shkoj diku (më këmbë ose me një mjet udhëtimi). Veteshkollë. Vajtifshat. Vete për gjah. Vajta për darkë. Vetekëmbë. Vete me makinë (me tren, me aeroplan). Venë e vijnë emigrantët. Kishte vajtur me kohë. Kush vetemulli, doemos do të përmiellet. (fj.u.).
2. jokal. Arrij në një vend a në pikën e funditudhëtimit; mbërrij, sosem. Vajti shëndoshë. Vete shpejt treni. Vajti pas dy orësh. Letra vajti dorëdorë. Nuk vete dot brenda ditës.
3. jokal., vet. v. III Ka një drejtimcaktuar, lëviz në një drejtimcaktuar, shtrihet, kalon diku. Lumenjtë venë nga LindjaPerëndim të Shqipërisë. Për ku vete kjo udhë?
4. jokal., vet. v. III Arrin a shkon deri në një largësicaktuar, përhapet, kalon (për zërin, për një lajm etj.). Vajti lajmi deriqytet. Vajti fjala se…
5. fig., jokal., vet. v. III Vijon e zgjatet brenda një kohecaktuar; vjen një kohë a një çast i caktuar; shkon, kalon; qëndron, duron për një kohëkushtecaktuara. Vajti një vit. Vajti kohë presim. Sa vajti ora? Vajti dreka. Vajti vera. Vajti dita. Mishi nuk veteshumë se dy ditë.
6. jokal., vet. v. III Rrjedh diçka, del prej diku, shkon. I vajtën lotët çurg. I vete gjaku curril. Vete tym nga oxhaku. I vajti gjak nga hundët.
7. fig., jokal., vet. v. III Arrin në një pikë a në një shkallë, shkon. Sa vajti përqindja? Sa vajti numri? Sa të vete rroga?
8. fig., bised., jokal. Kam përfundimecaktuarashkollë, në një punë, në një detyrë etj.; jam në një gjendje a në kushtecaktuara; shkoj. Si vete me mësime? Si vete me punë? Si vete me shëndet?
9. fig., bised., jokal. Kaloj nga një gjendje në një tjetër, shkoj. Po vete mirë e më mirë.
10. fig., bised., jokal., vet. v. III Kryhet, bëhet a zhvillohet diçka në një mënyrëcaktuar; ecën diçka, përparon; shkon. Puna vajti mirë (mbarë, sahat, ters). Çështja po vete drejt zgjidhjes. Gjërat vajtënmirë nga ç'e prisnim. U vajti mbarë gjuetia. Të vaftë mbarë! ur.
11. jokal. Shkoj diku rregullisht ose përgjithnjë për një punë; marr një detyrë a një shërbimcaktuar, marr pjesë diku. Vete me bagëti (në arë). Vajti ushtar. Vajtiuniversitet. Vajtikurs. Vajti për specializim. Vajti për të banuarfshat. Vajti te burri (bised.) u martua.
12. bised., jokal. Mbush një moshëcaktuar, jam në një moshëcaktuar, bëhem. Vajti tridhjetë vjet.
13. bised., jokal., vet. v. III Punon, funksionon (për një mekanizëm, për një makineri etj.). Ora (makina) vete mirë. Radioja s'më ka vajtur mirë.
14. jokal. Jammarrëdhëniecaktuara me dikë; shoqërohem me dikë, rri me të; shkoj. Vete mirë (keq) me dikë. Më thuaj me kë vete të të them se kush je! (fj. u.).
15. fig., jokal., vet. v. III bie për shtat diçka, më përshtatet, më shkon; shkon. Nuk të vete kjo ngjyrë. Nuk vete rakia pas buke. Kjo s’vete fare.
16. fig. bised., jokal., vet. v. III Ka vlerë, vlen; shkon. Kjo para nuk vete më. Atij i vete fjala e dëgjojnë. Nuk të venë tek ai këto gënjeshtra.
17. fig. bised., jokal., vet. v. III Harxhohet diçka, shpenzohet. U venin shumë para për dasmë.
18. jokal. Shkon; kushton, shitet. Vajti bosh. Vajti dëm. Sa vajti qiraja?
19. bised., jokal., vet. v. III Ka të bëjë a lidhet me dikë a me diçka, bëhet, bie, qëllon. Biseda vete për...
20. fig., bised., jokal.,kr. thj. Nuk jeton më, nuk është, iku, vdiq; mbaroi. Vajti edhe ai njeri. Vajti e mjera pa e parë djalin.
21. Përdorettogje foljore kur flasim me keqardhje a me zemërim për diçkapapritur e të padëshirueshme. Ku vajti e na gjeti këtu! Ku vete e i del përpara tashti!
22. Përdorettogje foljore me kuptiminnis, filloj, bëj”. Vajtidilte, por e ndalën. Vete e kap për krahu.
23. Përdoret si folje gjysmëndihmëse bashkë me një folje tjetër për të treguar se veprimi vijon pa ndërprerje e rritet shkallë-shkallë. Sa vete e bëhet më i mirë (më i bukur).
Sin.: shkoj, arrij, mbërrij, sos, vjen, rrjedh, ecën, ikën.
Ashtuvajti *filli. Sa s’ka ku të vejë (ku të shkojë) më (sa s’ka më) shumë, në shkallën më të lartë; sa s’mban më. *Shkoi e vajti (diçka). *Shkon e vjen (diçka). Nuk *u pa nga vajti (dikush) keq. S’më vajti as në një *anë. Më vajti (më shkoi) në *bark (diçka). Vajti në atë *botë dhe u kthye (dikush). I vete *brus (dikujt). Vajti (shkoi) prapa *diellit (dikush). I vete (i shkon) *dhjamë (dikujt). Si do t’i vejë *filli (dikujt a diçkaje). Vajti në *fis (dikush) keq. vete (më shkon, më ecën) *fjollë (diçka). I vete (i shkon) pas *fyellit (dikujt). S’më vete (s’më bën) *goja. Nuk vete *gjatë (dikush). I vajti (i doli) *huq (dikujt). I vajti *koka (kryet) (dikujt). I vajti kryet (*koka) (dikujt). vajti pas (prapa) *kurrizit. Të vajttë *mbarë! ur. vete (më shkon) *mendja. Vete (shkoj) me *mendjen (se)... Më vajti (më erdhi) në *mendje. I vajti në *mykë (për diçka). I vete (i shkon) pas *oreksit (dikush a diçka). I vete (i shkon) pas (*prapa) (dikujt). I venë *pesë e pesë (dikujt) thjeshtligj. I vete (i shkon) *prapa (pas) (dikujt). I vajti *rradakja (dikujt) thjeshtligj. Vete (shkon) *rrokullimë (diçka). Vete (ecën) *sahat (diçka). I ka vajtur (i ka shkuar) *syri (te dikush). Vafsh *shëndoshë (ti)! Vajti me *të shumtët (dikush) iron. I vajti (i hyri) *thellë (dikujt) thjeshtligj. vulg. I vete (i shkon) pas *ujërave (dikujt) vejë e të vijë! shihbëhet ç’të bëhet!

VETË

VÉT/Ë,~AI f. kryes. sh. ~A, ~AT Njerëz, frymë. Tryezë për katër veta. Familje prej dhjetë vetash. Shumë veta. Disa veta.
Sin.: gjinde, njeri, frymë, gojë, rob, banor, shpirt.

VETË

VÉTË përem. 1. Përdoret zakonisht pranë një emri e një përemri vetor (të shënuar a të nënkuptuar) ose në vend të tij dhe tregon se dikush e bën një veprim ose e përjeton diçka drejtpërdrejt, unë (ti, ai, ne...) dhe jo tjetërkush. E pa vetë. E kanë ndërtuar vetë. E lashë vetë. Të rroni vetë (ur.)! kur ngushëllojmë dikë për vdekjen e një të afërmi. Vetë e di ç'kam hequr. Edhe ata vetë duhetmarrin pjesë.
2. Përdoret për të treguar se bëhet fjalë për një njeri a për një sendcaktuar, për ta dalluar atë ngatjerët, me kuptiminpikërisht ai ose ajo, askush tjetër përveç atij a asaj; pikërisht edhe ai ose ajo”. E dëgjova nga vetë goja e tij. Ajo vetëtha. Ata vetë nuk e dinë. E zgjidh vetë jeta. E tregon vetë puna. vijë ai vetë! Vetë shkruan, vetë vulos (vetë zot, vetë shkop). Kush i bën varrin shokut, bie vet brenda. (fj. u.).
3. Përdoret për të treguar se një veprim a një gjendje shkon ose shtrihet deri te një njeri a send i caktuar, me kuptimingjithashtu, edhe”. As unë vetë nuk e prisja. Punojnë vetë drejtpërdrejtprodhim.
Sin.: vetëm, vetiu, vetvetiu; vullnetarisht.
Sikur e ka bërë vetë (një fëmijë) i ngjan shumë njërit prind; sikur e ka qitur nga hunda. *Dora vetë. *Feja vetë! Flet *puna vetë. E gjen *e mira vetë (dikë). *Lidh e zgjidh (vetë) (dikush). E kam *merak vetë (diçka) iron. rrosh vetë! shaka. i thuhet gjoja si ngushëllim dikujt, të cilit i ka humbur ose i është prishur diçka jo aq e shtrenjtë. Vetë i bie *çiftelisë e vetë këndon (dikush) iron. Vetë *flet e vetë dëgjon (dikush). Vetë *kadi e vetë myfti (dikush). Vetë ia merr e vetë ia pret (dikush) vepron ose flet siç i thotë mendja, nuk dëgjon a nuk përfill njeri tjetër. Vetë *para e vetë pas. Vetë pret e vetë qep (dikush) vendos vetë për gjithçka; është vetë zot e vetë shkop. Vetë *shëndoshë! iron Vetë shkruan e vetë vulos (dikush) bën si do vetë, nuk pyet për njeri, mendon e vepron me kokën e vet; e quan vetenplotfuqishëm; ka (në dorë) edhe gurin edhe arrën; vetë kadi e vetë myfti. Vetë thërret e vetë dëgjon (dikush) shih vetë ia merr e vetë ia pret (dikush). Vetë *vali e vetë kadi (myfti) (dikush). Vetë *zot e vetë shkop (dikush).


Rezultate të ngjashme

VENÍC/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT Vençë1,2.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VENÍC/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT Vend ku mbahen fuçitë e verës.Sin.: qilar, haur, bodrum.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VENÍC/Ë,~AIII f. sh. ~A, ~AT Dërstilë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VENÍC/Ë,~AIV f. sh. ~A, ~AT Vendi ku ruhen vezët, shportë e vezëve. U fut gjarpri në venicë.Sin.: vençë, vekutiçkë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VENÍT (VENÍS) vep., ~A, ~UR 1. kal. E bëj diçka që të fishket e të thahet, fishk. Vapa i veniti lulet.2. kal. E bëj dikë që të humbasë njomësinë, forcën, gjallërinë dhe shëndetin; …

Shfaq përkufizimin e plotë →

►VENÍT/EM jovep., ~A (u), ~ÚR 1. vetv., vet. v. III Humbet njomësinë, nuk zhvillohet më dhe i varen degët e gjethet, fishket, thahet (për bimët). U venitën lulet. U venit misri.2. …

Shfaq përkufizimin e plotë →

VENÍTJ/E,~A f. 1. Veprimi kur venit a venitem. Venitja e bimës. Venitja e luleve. Venitja e dritës. Venitja e yjeve. Venitja e ngjyrave.2. Gjendja kur venit a venitem. Venitja e za…

Shfaq përkufizimin e plotë →

VENÍTUR (i, e) mb. 1. Që ka humbur njomësinë, që është tharë a është fishkur (për bimët). Lule (bimë) e venitur.2. Që e ka humbur njomësinë, forcën, gjallërinë dhe shëndetin; që ës…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.