Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
VA,~UI m. sh. ~, ~TË 1. Vend i cekët në një lumë ndërmjet dy brigjeve, ku zakonisht ky hapet më gjerë në shtratin e tij dhe mund të kalohet me këmbë për të dalë në anën tjetër. Vau i lumit. Va i gjerë. Kaloi në (nëpër) gjithë vatë që i dolën para. U fut në va. Doli në va. Sapo kaloi vaun me një mushkë. Kur s'ka urë, edhe vau është i mirë. (fj. u.).
2. Shteg kalimi në një pyll, në një arë etj. Kaluam një va që na nxirrte në një rrugë të ngushtë mali. Në pyllin e dendur, vetëm një va i ngushtë u tregonte udhën për më tej.
3. Gji liqeni. Peshkatarët i kishin ankoruar varkat e tyre në vaun e qetë të liqenit. Në fund të liqenit, një va i bukur ku mblidheshin shpendët ujorë.
4. fig., bised. Rrugëdalje, shteg për të dalë nga një gjendje e vështirë. Kërkon (lyp) va. Më në fund e gjeti një va për të dalë. Nuk gjen va askund. Gjaku i nxehtë kurrkënd nuk nxjerr në va. (fj. u.).
✱Sin.: dejë, cektinë, prevë, derven, zgjidhje.
♦ As në *han e as në va. Bie në va (me dikë) më në fund e kupton dhe pranon mendimet a kërkesat e dikujt; pajtohet dhe nis të shkojë mirë me të; e gjen fjalën; merret vesh; bie në ujdi. Dal në va i kaloj pengesat, i kapërcej vështirësitë dhe gjej rrugën e duhur për të bërë diçka; i shpëtoj një rreziku, dal në një gjendje më të qetë e më të sigurt; dal në cekë. Ia gjeti vaun (dikujt) shih ia gjeti shtegun (dikujt). E hodhi vaun (dikush) shih e hodhi lumin (dikush). E kaloi lumin në va (dikush) ndoqi rrugën më të lehtë e më të mirë për të zgjidhur diçka pa pasur pasoja të këqija; iu shmang pengesave, vështirësive a rreziqeve të panevojshme; e hodhi lumin pa u lagur (pa lagur këmbët). Mbytet në va (dikush) nuk është i zoti, nuk kalon dot as një vështirësi të vogël; mbytet në një lugë (me) ujë. E nxjerr në va (dikë) e shpëtoj nga rreziqet a nga hallet; e nxjerr nga një gjendje e vështirë në një gjendje të qetë e të sigurt; e nxjerr (e qit) në rrugë. Va e pa va. 1. Pa ditur dikush se ku do të vejë, pa e njohur vendin; kuturu. 2. Pa e njohur dikush çka duhet të bëjë e pa e ditur çdo të arrijë, verbërisht a kuturu; pa e ditur kur duhet e kur s’duhet diçka; vend e pa vend; rast e pa rast. 3. Si të mundë dikush a si t’i vijë, jo siç duhet; kot; mbarë e prapë. 4. Me përpjekje e me mundime të mëdha, me shumë vështirësi dhe ashtu si të mundesh; me mjete e me mënyra të rastit.
VA,~UII m. sh. ~, ~TË 1. Ulluk i ngushtë në dërrasë; e thelluar për së gjati e një dërrase, që puthitet me një tjetër, gardhën. Vau i dërrasës. Va gjatësor. I bëri një va. E mbërtheu (futi) në va (dërrasën). Ia bëri dërrasës një va për së gjati. Dërrasa kishte një va të saktë, që puthitej me dërrasën tjetër.
2. Ana, buza e një qilimi a e një pëlhure e kthyer dhe e qepur për së gjati që të mos dalin fijet. I bëj një va (pëlhurës, qilimit). Gjyshja e qepi buzën e sixhadesë duke i bërë një va për të mos dalë fijet.
3. Vjaskë e tytës së pushkës.
4. Brezi, rrethi i pantallonave që shtrëngon belin, mesin; qemer. U vuri vanë pantallonave.
✱Sin.: vanë, vetull.
VÁT/ËR,~RAI f. sh. ~RA, ~RAT 1. Vendi rrëzë oxhakut, pak si i thelluar, i shtruar me rrasa guri, me pllaka etj., ku ndizet zjarri. Vatra e zjarrit. Rri pranë vatrës. Mblidhemi rret…
Shfaq përkufizimin e plotë →VÁT/ËR,~RAII f. sh. ~RA, ~RAT kinem. Sistem mekanik që bën lëvizjen e pjesëve optike të aparatit fotografik në raport me filmin për të pasuar një imazh të pastër të subjektit.
Shfaq përkufizimin e plotë →VATËRFÍKUR mb. Vatërshuar.
Shfaq përkufizimin e plotë →VATËRFÍKUR,~I m. sh. ~, ~IT Ai që është vatërshuar.
Shfaq përkufizimin e plotë →VATËRFÍKUR,~A f. sh. ~A, ~AT Ajo që është vatërshuar.
Shfaq përkufizimin e plotë →VÁTËRZ,~A f. sh. ~A, ~AT Brez toke, copë toke e ngushtë, pjesa e tokës ku mbillet një bimë (kungulli, bostani, patatja etj.), lehe, vulla, vllajë.
Shfaq përkufizimin e plotë →VÁTËRZÍM,~I m., fiz. Qendërzim, fokusim.
Shfaq përkufizimin e plotë →VATËRZ/ÓJ vep., ~ÓA, ~ÚAR fiz., kal. Mbledh në një vatër; vë në qendër, përqendroj diçka në një vatër (rrezet etj.). I vatërzuan (fokusuan) kamerat.
Shfaq përkufizimin e plotë →VATËRZÚAR (i, e) mb., fiz. Që është vatërzuar. Rreze të varërzuara.
Shfaq përkufizimin e plotë →VATËRZÚES,~E mb. Që vatërzon a vatërzohet. Lëvizje vatërzuese.
Shfaq përkufizimin e plotë →
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë