Fjalori
VARROSEM

VARRÓS/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. Shtihemvarr. Ai u varros pa lënë asnjë kujtim pas vetes. Ajo u varros dhe u një me dheun.
2. fig., vetv., vet. v. III Përmbyset; groposet; flaket tutje përgjithmonë (një sistem, e vjetra etj.). U varros e vjetra, për t’i hapur rrugënresë.
3. pës. e VARRÓS.
Sin.: gropohem, kallem.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: VARROS
VARROS

VARRÓS vep., ~A, ~UR 1. kal. E shtievdekurinvarr dhe e mbuloj me dhe, e shtiedhe; kund. zhvarros. Varrosi gjyshen. E varrosen me nderime. E varrosenvarrezat e qytetit. Gjyshi e varrosi gruan e tij në një varrthjeshtë.
2. fig. E quajvjetruar a të përmbysur diçka; gropos; e flak tutje, e zhduk; e humbas a e harroj përgjithnjë. I varrosën zakonet prapanike. E varrosëm botën e vjetër (pushtetin e vjetër). I varrosi shpresat.
3. fig., kal. E mbyll fare një punë a një çështje, e bëj që të mos dalë më në shesh. Aty e tha, aty e varrosi. Aty e varrosi çdo dyshim.
4. pës. e VARRÓSEM.
Sin.: varroj, mbuloj, kall, gropoj, mbëltoj.


Rezultate të ngjashme

VARRÓS vep., ~A, ~UR 1. kal. E shtie të vdekurin në varr dhe e mbuloj me dhe, e shtie në dhe; kund. zhvarros. Varrosi gjyshen. E varrosen me nderime. E varrosen në varrezat e qytet…

Shfaq përkufizimin e plotë →

VARRÓSJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Varrim1,2. Dita e varrosjes.2. fig. Veprimi kur flakim tutje diçka që i ka ikur koha, që është vjetruar a kur mbyllim një punë, një çështje, një prob…

Shfaq përkufizimin e plotë →

VARRÓSUR (i, e) mb. 1. Që është varrosur; që është futur në dhe. Njeri i varrosur. Grua e varrosur.2. fig. Që është quajtur i vjetruar; që është zhdukur; që është harruar përgjithn…

Shfaq përkufizimin e plotë →

VÁRRÓSUR,~I (i) m. sh. ~, ~IT (të) Të qenët i varrosur, ai që është shtënë në varr, që është varrosur; që është mbuluar me dhe. Të varrosurit nuk përgojohen. Përkujtojnë të varrosu…

Shfaq përkufizimin e plotë →

VÁRRÓSUR,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) Të qenët e varrosur, ajo që është shtënë në varr, që është varrosur; që është mbuluar me dhe. Ndjesë për të varrosurit dhe të varrosurat!Sin.:

Shfaq përkufizimin e plotë →

VARRÓSËS,~I m. sh. ~, ~IT Ai që varros të vdekurin, varrmihës. Duart e varrosësit.Sin.: varrtar, varrgërmonjës, varrhapës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.