Fjalori
VARE

VARÉ,~JAI f. sh. ~, ~TË Çekan i madh hekuri, që përdoret për të thyer gurëmëdhenj, për të rrahur hekurin e skuqurzjarr ose për të çarë trungje me pykë, tokmak. I bien shkëmbit me vare. E goditi (e theu) me vare. Kishte marrë një çekanmadh sa një vare. Rëndon si vare.
Sin.: maj, majth.
E ka kokën vare (dikush) shih e ka kokën shkëmb (dikush).

VARE

VARÉ,~JAII f. sh. ~, ~TË Tokmak druripërdoret për të thyer plisatarë, për të ngjeshur dheun. I thyen plisat me vare. E ngjeshi dheun me vare.
Sin.: kopan, çekan.

VARE
VARE

VARÉ mb. edhe fig. 1. Shumë i rëndë, plumb; shumë i fortë. Ishte vare. E kam dorën (grushtin) vare kam dorë (grusht) të rëndë.
2. fig., mospërf. bën sipas kokës së vet, që nuk arsyeton; i pagdhendur, kokëfortë. E ka kokën varerëndë.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: VAR
VAR

VAR vep., ~A, ~UR 1. kal. Kap diçka te pjesa e sipërme në një gozhdë, në një çengel, në një tel etj., e ngec a e lidh dikumënyrëtillë që të rrijë pezull. Var llambën. Var xhaketën (pallton). Var pikturën (tablonë, portretin). Vargozhdë (në çengel). Var kusinëvargua. Vari pushkën në mur.
2. kal. Ngjit diçka në mur, e vë në mur a në një vend tjetërdukshëm për ta parëtjerët. Var listën (shpalljen). Var një banderolë. Varëm një stendë në korridorin kryesorshkollës.
3. kal. I vë dikujt litarin si lak në grykë, e lidh a e tërheq sipër dhe e mbyt, ia lidh litarinqafë dhe e shtrëngoj që të vdesë. E varënlitar. E varën fashistët.
4. kal. Ul poshtë, përkul diçka; e zbres tatëpjetë, e çoj poshtë. Vari kokën. Vari krahët (këmbët). I vari dhitë malit.
5. fig. bised., kal. (me trajtëshkurtër përemërore) Tregoj pak kujdes ose vëmendje për dikë a për diçka, nuk i kushtoj vëmendjen e duhur, e lë pas dore; e lë mënjanë, e braktis tërësisht. Ia vari punës (detyrës). Ai ua varte mësimeve. Ia varisëmurit. Ua vari pleqve.
6. fig., kal. (me pjesëzat mohuese nuk, s’, mos). Nuk e vlerësoj e nuk e nderoj dikë, nuk ia dëgjoj fjalën, e shpërfill dikë a diçka, as që pyes fare për të. Ai nuk ua varte veshin këshillavetyre.
7. fig., kal. Mbështet një shpresë, fatin etj. te dikush a te diçka. I varëm shpresat tek ai. gjitha shpresat i kanë varur tek ata.
8. fig. bised., kal. I ngarkoj dikujt një punë a një detyrë, ia bëj barrë dikujt. Ia varën atë këmborë. Ma varën mua atë punë. Ma varën mua atë detyre.
Sin.: lëvar, kacavar, ndej, përvar, vjerr, nder, lëshoj, ul, vjegoj, ndërvar.
E var në *akull (dikë) mospërf. E vari në *grremç (diçka). Nuk ia var *hejbetë (dikujt) mospërf. I vari (i lëshoi) *hundët (një pëllëmbë) (dikush). S’ia var *kapistallin (dikujt) keq. I varën *këmborën (dikujt) mospërf. Nuk ia var *këmborën (dikujt) mospërf. Vari *kokën (kryet) (dikush). Vari kryet (*kokën) (dikush). I varën (i vunë) *legenin (dikujt) mospërf. Ia vari *lëkurën (dikujt). Do varur për *llape (dikush) përb. Ia vari (ia la) në *qafë (për qafe) (dikujt). I var *shpresat (te dikush a te diçka). I varën (i vunë) *teneqenë (dikujt) mospërf. Nuk ia var *torbën (trastën) (dikujt) mospërf. I vari (i uli) *veshët (dikush). Nuk ia var *veshin (dikujt a diçkaje). I varën *zilen(dikujt) mospërf.


Rezultate të ngjashme

VAREKÍN,~I m. Zbardhje, çngjyrosje, zbardhim.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VARELÁ,~U m. sh. ~, ~TË Varelar.Sin.: vozëtar, vozabërës, vozaxhi, varela.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VARELÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Mjeshtri që bën varela, vozabërës. Është varelar me përvojë. Ai varelari i bën varelat të mira, s’ke ç’i thua. Në fshatin tonë, ka disa varelarë që bëjnë …

Shfaq përkufizimin e plotë →

VARÉL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Fuçi e madhe prej druri, që shërben për të mbajtur vaj, bulmet, turshi, djathë, vaj etj., vozë e madhe; sasi sa nxë kjo lloj fuçie. Një varelë djathë. Var…

Shfaq përkufizimin e plotë →

►VÁR/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. Kapem në një degë, në një litar a në diçka tjetër dhe qëndroj pa u mbështetur poshtë, mbahem diku lart dhe rri pezull, kacavarem. U var në një …

Shfaq përkufizimin e plotë →

VARESÚZ,~E mb. Që është dembel, përtac; që është i ngathët, i plogët. Ai është varesuz i madh. Djalë varësuz. Vajzë varësuze.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VARÉSUZ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që është dembel, përtac; që është i ngathët, i plogët. Ai varesuzi nuk e bën një punë. Nuk mbaron kurrë punë me atë varësuz.Sin.: bjerraditës, bythëpa…

Shfaq përkufizimin e plotë →

VARÉSUZ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që është dembele, përtace; që është e ngathët, e plogët, bjerraditëse. Është varesuze e madhe.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VARÉS/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Fuçi druri e madhe, varelë. Varesë prej druri.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.