Fjalori
TULLË

TÚLL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Copë deltine zakonisht katërkëndëshe, që ngjishet e piqetfurrëposaçme dhepërdoret për ndërtimin e mureve. Tullë me veshë (me vrima). Tulla silikate. Pallat me tullabardha. Tullë e kuqe (e bardhë). Ngjyrë tulle ngjyrë e kuqërremtë. Prodhimi i tullave. Mur me tulla. Fabrikë (furrë) tullash. Tullë zjarrduruese.
2. bised., tall. Pjesa e sipërme e kokës pa flokë (për burrat). I doli tulla. Fshiu tullën.
3. bised., tall. Tullac. Erdhi tulla.
4. si mb. Tullac, pa flokë. E ka kokën tullë. E bëri kokën tullë i preu flokët gjerrrënjë ose e rroi kokën me brisk.
5. si ndajf. Top, rëndë. Fjeti tullë. E bëri gjumin tullë.
6. fig., si ndajf. Shumë i thatë, i fortë,(kryesisht për bukën e ndenjur dheftohur). Buka ishte tullë e fortë.
Sin.: pjekull, qerpiç, plithar, çaçkë, shogë, tullac.
Ia bëri kokën tullë (dikujt). 1. E qethi derirrënjëflokëve. 2. Ia zbuloigjithametat e dobësitë; ia shpërfaqi mendimet e synimet. E ka kokën tullë (dikush). 1. shih e ka kokën fushë (dikush). 2. Është kokëfortë; e ka kokën gur; e ka kokën shkëmb. E ka turirin dy tulla një plithar (dikush) përçm. është shumë i shëmtuarfytyrë; nuk shihet dot me sy; ikën barkun; të kall (të shtie, të jep) datën.


Rezultate të ngjashme

TÚLLËZ,~A f. sh. ~A, ~AT zool. (lat. Lepidorhombus boscii) Peshk i sheshtë, pa luspa, që rritet në ujëra detare, i ngjashëm me gjuhëzën, por më i madh; peshk tullë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

TULLÁC,~E mb. Që nuk ka flokë fare në pjesën e sipërme të kokës, që i kanë rënë flokët, i shogët. Burrë (plak) tullac. Me kokë tullace. Ishte tullac.

Shfaq përkufizimin e plotë →

TULLÁC,~I m. sh. ~, ~ËT Ai që nuk ka flokë, djalë (burrë, plak), të cilit i kanë rënë flokët. E kërkoi një tullac. Ishte një tullac në stacion. Kishte në krah një tullac.Sin.: flo…

Shfaq përkufizimin e plotë →

TULLÁR,~II m. sh. ~Ë, ~ËT Vegjë, avlëmend, tezgjah. Punon në tullar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

TULLÁR,~III m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që bën tulla; tullapjekës, tullabërës. Punon si tullar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

TÚLLG/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bot. (lat. Calvatia gigantea, Calvatia Maxima) Kërpudhë me ngjyrë të bardhë, e ngrënshme kur është e re, e cila mund të rritet sa një top futbolli ose më …

Shfaq përkufizimin e plotë →

TULLÚK ndajf. Shtëllunga-shtëllunga, me shtëllunga. Tymi i gomës së djegur ngrihej tulluk. E pinte duhanin tulluk-tulluk.

Shfaq përkufizimin e plotë →

TULLÚK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT Tym i madh, mjegull tymi, tymnajë, shtëllungë tymi. Dhoma ishte mbushur me tulluk duhani. Nga çibuku nxirrte tullukë duhani. Nga oxhaku dilnin tullukë të z…

Shfaq përkufizimin e plotë →

TULLÚM,~I m. sh. ~E, ~ET Furtunë, shqotë, shtrëngatë, stuhi. Shpërtheu tullumi. Shpejt se na dha tullumi. Hidhi këmbët se na zuri tullumi. Dëmi i tullumit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

TULLÇ,~I m. sh. ~A, ~AT Kurth, vegël për të zënë shtazë të egra; çark, grackë, lak. Kishte rënë lepuri në tullç. Ra miu në tullç.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.