Fjalori
TONË

TÓNË 1. përem. Ynë (gjin., dhan., kallëz., rrjedh., e përem. pron. ynë).Vendit tonë. Fshatin tonë. Prej shokut tonë.
2. Jonë. (kallëz. e përem. pron. jonë) Gjuhën tonë. Organizatën tonë. Shoqen (motrën) tonë. Është në dorën tonë.

Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: TON
TON

TÓN,~II m. sh. ~Ë, ~ËT Njësi peshe e barabartë me një mijë kilogramë (1 000 kg) ose me dhjetë kuintalë; simboli t. Një ton grurë. Dhjetë tonë misër. Kjo urë mban deri në 48 tonë.

TON

TÓN,~III m. sh. ~Ë, ~ËT zool. 1. Peshk i madh grabitqar deri në pesë metra i gjatë e me peshë deri në pesëqind kilogramë, me kurriz në ngjyrë blu të errët e me bark pulla-pulla, që rron në tufa zakonisht në detet e ngrohta. Rrjetë për ton. Gjuetia e tonit. Konserva toni. Ton i bardhë. Ton i kuq ton që rritet në Adriatik, në Jon, në Mesdhe dhe në Atlantikun e Veriut. Ton pendëgjatë. Toni i Mesdheut. Toni i Atlantikut. Ton vizak. Gjuetia e tonit.
2. Mish nga ky peshk. Konserva me ton. Skuqëm ton. Hëngrëm ton.
3. Pjesë e parë e emërtimeve të pathjeshta për disa lloje tonësh. Toni symadh (lat. Thunnus obesus, Parathunnus obesus) lloj toni që rritet në ujërat tropikale dhe të vakëta.

TON

TÓN,~IIII m. sh. ~E, ~ET 1. fiz. Tingull i rregullt në një lartësi të caktuar, që prodhohet nga lëkundje të njëpasnjëshme të valëve të ajrit; tingulli në kundërvënie me zhurmën. Ton i thjeshtë (i përbërë). Ton i lartë (i ulët). Tone dhe zhurma. Ton i pastër.
2. muz. Tingull muzikor; intervali më i madh ndërmjet dy notave të njëpasnjëshme në gamën muzikore; tingull muzikor bazë, me të cilin nis një këngë a një vepër tjetër muzikore. Gama ka pesë tone dhe dy gjysmëtone. Një ton më lart (më poshtë, më ulët). I dha tonin korit (orkestrës).
3. Karakteristikë e zërit të njeriut kur flet a kur këndon; forca a lartësia e zërit kur flasim. Ngre (ul) tonin. Fliste me ton të lartë (të ulët). Me ton komandues (urdhërues).
4. zakon. sh., libr. Nuancë e hollë e një ngjyre, ngjyra a nuanca nga anon një ngjyrë tjetër. Me tone të hapura (të çelura). Me tone të errëta. Tonet e ngjyrës.
5. Mënyrë si flasim a si shkruajmë, mënyrë si i themi gjërat për të shprehur me qartë ndjenjat, qëndrimin e vlerësimin tonë për dikë a për diçka. Me ton të ashpër (të butë). Me ton të ngrohtë (të ftohtë). Me ton lutës. Me ton atëror (këshillues). Me ton të prerë (të vendosur). Me ton tallës (qortues). Me ton zyrtar. Iu përgjigj me po atë ton. Ndërroi (ndryshoi) tonin. Me ton hakërrues.
✱Sin.: tingull, zë, ngjyresë, ngjyrim, intonacion.
♦ I jep tonin (diçkaje) libr. e përcakton diçka, e bën të marrë një drejtim a një rrugë të caktuar (një mbledhje, një punë etj.); bën diçka që shërben si shembull për të tjerët, bëhet shembull për diçka.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë