Fjalori
TON

TÓN,~II m. sh. ~Ë, ~ËT Njësi peshe e barabartë me një mijë kilogramë (1 000 kg) ose me dhjetë kuintalë; simboli t. Një ton grurë. Dhjetë tonë misër. Kjo urë mban deri në 48 tonë.

TON

TÓN,~III m. sh. ~Ë, ~ËT zool. 1. Peshk i madh grabitqar deripesë metra i gjatë e me peshë deripesëqind kilogramë, me kurrizngjyrë blu të errët e me bark pulla-pulla, që rrontufa zakonishtdetet e ngrohta. Rrjetë për ton. Gjuetia e tonit. Konserva toni. Ton i bardhë. Ton i kuq ton që rritetAdriatik, në Jon, në Mesdhe dhe në Atlantikun e Veriut. Ton pendëgjatë. Toni i Mesdheut. Toni i Atlantikut. Ton vizak. Gjuetia e tonit.
2. Mish nga ky peshk. Konserva me ton. Skuqëm ton. Hëngrëm ton.
3. Pjesë e parë e emërtimevepathjeshta për disa lloje tonësh. Toni symadh (lat. Thunnus obesus, Parathunnus obesus) lloj tonirritetujërat tropikale dhe të vakëta.

TON

TÓN,~IIII m. sh. ~E, ~ET 1. fiz. Tingull i rregullt në një lartësicaktuar, që prodhohet nga lëkundjenjëpasnjëshmevalëveajrit; tingullikundërvënie me zhurmën. Ton i thjeshtë (i përbërë). Ton i lartë (i ulët). Tone dhe zhurma. Ton i pastër.
2. muz. Tingull muzikor; intervali më i madh ndërmjet dy notavenjëpasnjëshme në gamën muzikore; tingull muzikor bazë, me të cilin nis një këngë a një vepër tjetër muzikore. Gama ka pesë tone dhe dy gjysmëtone. Një ton më lart (më poshtë, më ulët). I dha tonin korit (orkestrës).
3. Karakteristikë e zëritnjeriut kur flet a kur këndon; forca a lartësia e zërit kur flasim. Ngre (ul) tonin. Fliste me ton të lartë (të ulët). Me ton komandues (urdhërues).
4. zakon. sh., libr. Nuancë e hollë e një ngjyre, ngjyra a nuanca nga anon një ngjyrë tjetër. Me tonehapura (të çelura). Me toneerrëta. Tonet e ngjyrës.
5. Mënyrë si flasim a si shkruajmë, mënyrë si i themi gjërat për të shprehur me qartë ndjenjat, qëndrimin e vlerësimin tonë për dikë a për diçka. Me ton të ashpër (të butë). Me ton të ngrohtë (të ftohtë). Me ton lutës. Me ton atëror (këshillues). Me ton të prerë (të vendosur). Me ton tallës (qortues). Me ton zyrtar. Iu përgjigj me po atë ton. Ndërroi (ndryshoi) tonin. Me ton hakërrues.
Sin.: tingull, zë, ngjyresë, ngjyrim, intonacion.
I jep tonin (diçkaje) libr. e përcakton diçka, e bënmarrë një drejtim a një rrugëcaktuar (një mbledhje, një punë etj.); bën diçkashërben si shembull për të tjerët, bëhet shembull për diçka.


Rezultate të ngjashme

TÓNA ndajf., krahin. Pastaj, mbasandaj, më pas, më vonë. Prisni se ka radhë, në fillim i madhi, tona i mesmi, e në fund i vogli.

Shfaq përkufizimin e plotë →

TÓNA përem. Jonë (pron. i vetës së parë, prona e gjinisë femërore, pronari shumës) Nënat (motrat, vajzat) tona. Dëshirat tona. Fushave (maleve) tona. Jemi tonat. Fituan tonat. S´ja…

Shfaq përkufizimin e plotë →

TONÁL,~E mb. 1. gjuh. Që lidhet me tonin, me lartësinë e tingullit; që ka tone. Kinezishtja është gjuhë tonale.2. muz. Që lidhet me tonalitetin. Nota tonale. Strukturë tonale. Muzi…

Shfaq përkufizimin e plotë →

TÓND/Ë,~A f., krahin. Vend i hapur, i përshtatshëm ku priten krushqit. Kishin dalë në tondë për të pritur krushqit e këndonin.

Shfaq përkufizimin e plotë →

TONÍK,~E mb. 1. mjek., sport. Që të forcon e të jep fuqi (për barna, për pije a për lëndë të tjera); që të gjallëron. Bar tonik. Pije tonike. Ujë tonik.2. gjuh. I theksuar. Theks t…

Shfaq përkufizimin e plotë →

TONÍL,~I m. sh. ~Ë, ~ËT zool. (lat. Lamna nasus) Lloj peshkaqeni me gjatësi deri në 3.5 metra, me turi me majë dhe me verza të mëdha, me shpinë ngjyrë blu të theksuar ose hiri dhe …

Shfaq përkufizimin e plotë →

TONÍT vep., ~A, ~UR 1. kal. Ujit ngadalë, ngop tokën me ujë.2. jokal., vet. v. III Thith a mban lagështi. Tonit muri (toka).

Shfaq përkufizimin e plotë →

TÓNUS,~I m., mjek., biol. Gjendje e tensionit ose ngurtësisë bazë të muskujve në çdo kohë, edhe kur nuk janë duke punuar; tension ose gatishmëri e muskujve dhe trupit..

Shfaq përkufizimin e plotë →

TONÚZ,~I m. sh. ~E, ~ET etnogr., vjet. Fes i kuq me një tufë të gjatë prej fijesh mëndafshi që vareshin deri në qafë ose përmbi shpinë. Vuri tonuzin në krye.2. keq. Njeri i moshuar…

Shfaq përkufizimin e plotë →

TÓNË 1. përem. Ynë (gjin., dhan., kallëz., rrjedh., e përem. pron. ynë).Vendit tonë. Fshatin tonë. Prej shokut tonë.2. Jonë. (kallëz. e përem. pron. jonë) Gjuhën tonë. Organizatën …

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.