Fjalori
TISKË

TÍSK/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT bised. Hajmali, nuskëformë trekëndëshi, që varetqafë ose qepetrroba për t’u mbrojtur nga syri i keq (besëtytni). Bën tiska. Var tiskë.

TISKË

TÍSK/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT 1. Tutë, frikë e madhe, tmerr, panik. I dha tiskë fëmijës e frikësoi. Ka marrë tiskë kali.
2. Tishkë, ashkël, bujashkë. Mblodhi tiska për të ndezur zjarrin.
Sin.: tutë, frikë, tmerr, panik, tishkë, ashkël, bujashkë.

TISKË

TÍSKË mb. 1. I hollë, i mprehtë e i lartë; bilbil (zëri). E ka zërin tiskë.
2. si ndajf. Me zë të hollë, të mprehtë e të lartë Zogu cicëronte tiskë.
Sin.: i hollë, i mprehtë e i lartë, bilbil.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.