Fjalori
TIJ

TIJ (i, e) përem. pronor, v. III, nj.; sh. TIJ (e), (me emra të pashquar) të TIJ. 1. Që i përket atij, pronari i të cilit është ai, që e ka ai për vete. Shtëpia e tij. Libri (lapsi) i tij. Kompjuteri i tij. Makina e tij.
2. Që ka të bëjë me atë, që ka lidhje të ngushta gjaku, farefisnie a ndonjë lidhje tjetër me atë. Miku i tij, mikut të tij, mikun e tij; miqve të tij, miqtë e tij. Babai (gjyshi, djali, vëllai, nipi) i tij. Tezja e tij, tezes së tij, tezen e tij; tezeve të tij, tezet e tij. Nëna (motra, vajza, kushërira) e tij. Fqinjët e tij. Drejtori (përgjegjësi, mësuesi) i tij. Nxënësit (studentët) e tij.
3. Të cilit i përket edhe ai, pjesëtar i të cilit është edhe ai, në të cilin bën pjesë edhe ai; që e drejton ai, në krye të të cilit është ai. Qyteti (fshati) i tij. Vendi i tij. Atdheu i tij. Brezi i tij. Moshatarët e tij. Në kohën e tij. Sektori i tij. Brigada e tij.
4. Që e ka ai, që është tek ai; që e dallon atë, që i përket atij dhe që e karakterizon atë; që lidhet me atë, që është a që bëhet për atë. Trupi (shtati) i tij. Sytë (flokët) e tij. Zëri i tij. Vullneti i tij. Nderi i tij. Dëshira e tij. Sëmundja e tij. Mosha e tij. Për të mirën e tij.
5. Që është përgatitur a është hartuar prej atij, që e ka bërë ose që e bën ai, që del a që krijohet së pari nga ai; që e ushtron ai. Tregimi (romani) i tij. Vepra e tij. Fjalimi i tij. Mendimi i tij. Ideja e tij. Qe gabimi i tij. Ishte nën kujdesin (nën mbikëqyrjen) e tij.
6. Që i pëlqen më shumë atij, që e do ose që e ka qejf më shumë se të tjerët. Kënga e tij. Gjella e tij. Sporti i tij.
7. Vendoset pas titujve honorifikë të disa njerëzve të rëndësishëm, duke u drejtuar me nderime të mëdha ose duke folur për ta në vetën e tretë (në raste të tilla, shkruhen me shkronjë të madhe). Hirësia e Tij... Madhëria e Tij... Shenjtëria e Tij... Shkëlqesia e Tij... Lartmadhëria e Tij...
8. si em. TIJ,~I (i) m., TIJ,~A (e) f. sh. TIJ,~TË (të) m., TIJA,~T (të) f. Njeri i afërt, me të cilin ka lidhje gjaku, farefisnie ose lidhje të ngushta miqësie; njeri, të cilin e do dhe të cilit i beson shumë. Është një i tij. Erdhën të tijtë (të tijat). Fituan të tijtë.
9. si em. TIJA (e) f. sh. TIJAT (të) Dëshira e vullneti i atij, a jo që do ai; ajo që e dallon a që e karakterizon atë; diçka që është veti e tij a ves i tij; diçka që mendon a kërkon ai ose që ka bërë ai. Bëri të tijën. Vijon në të tijën. Ngul këmbë në të tijën. S'heq dorë nga e tija. Do t’i shkojë gjithnjë e tija. I ranë të tijat. Ka edhe ai të tijat.
10. si em. sipas kuptimeve 1-6 të përemrit pronor.
♦ Shkoi në *punën e tij (e saj) (dikush) euf. Ka zënë *punën e tij (e saj) (dikush) euf.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë