Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
THÉKUR (i, e) mb. 1. I tharë e i skuqur pranë zjarrit. Bukë e thekur.
2. fig. I vënë mënjanë e i ruajtur prej shumë kohësh. Para të thekura.
3. fig. I rrahur mirë nga jeta, i pjekur; i kalitur. Është më i thekuri ndër të gjithë.
4. fig. Që të prek thellë, therës. Ai dëgjonte vajin e thekur të nënës së vet.
✱Sin.: i rreshkur, i thekërruar, i rreshkët, i nxehur, i ngrohur, i ngrohtë.
THÉK,~UI m. kryes. sh. ~Ë, ~ËT 1. Tufë fijesh të bashkuara me një kokë, që varen varg në fund ose anëve të një petku, të një qilimi, të një mbulese, të një perdeje etj. për ta zbukuruar; xhufkë; fundet e fijeve anës një qilimi a një endjeje tjetër; fijet e shkurtra me të cilat mbushet një qilim, një sixhade etj. Thekë të gjatë (të kuq, të zinj). Thekë ari. Qilim me thekë. Xhoke me thekë. Mbulesë me thekë. Shall me thekë. Gërshërë për thekë. I presim thekët. Bie borë me thekë bie borë flokë-flokë.
2. Halat e kallirit të grurit, të thekrës etj. Thekët e grurit.
♦ U bë thekë e degë (dikush a diçka) shih u bë fërtele (dikush a diçka).
THÉK,~UII m. kryes. sh. ~Ë, ~ËT bot. 1. Pjesa e lules së disa bimëve që përmban endin. Thekët e misrit. Thekët e zambakut.
2. Pjesë e dytë e emërtimeve të pathjeshta për lloje të ndryshme thekësh. Thek koroliflor thek i ngulur në petlat (kurorën) e një luleje. Thek talamiflor thek që është i ngulur në shtratin lulor.
THÉKI vep., ~A, ~UR 1. kal. Shpoj me diçka të mprehtë a me majë. E theku me shpatë (me thikë).
2. kal. E qëlloj fort dikë, i bie dikujt me forcë e papritur. la theku syve. Ia theku në fytyrë (në bark, në gju). Ia theku me shuplakë.
3. kal. E mpreh, e nxjerr me forcë të veçantë; e nxjerr me fuqi dhe duke e dredhur (për zërin). Ia theku një kënge. Ia theku një gjel.
4. kal. E bëj me të shpejtë, e nxitoj (hapin, vrapin etj.); shpejtoj, u jap këmbëve, iki me të shpejtë, nxitoj. Theku vrapin. Theki këmbët! Ia theku tutje. Thekja përpara!
5. kal., fig. Më prek thellë në shpirt, më shpon a më ther në zemër, më mallëngjen, thekem. Më theku zemrën. Na theku shpirtin.
6. jokal. Bie borë e hollë dhe me flokë, bie borë me thekë. Po thek bora maleve.
✱Sin.: shpoj, qëlloj, godas, mpreh, ngre.
THÉKII vep., ~A, ~UR kal. 1. E ngroh bukën mirë pranë zjarrit, e lë pranë zjarrit sa të thahet e të marrë të skuqur. Thek bukën. E theku në zjarr. E vuri për të thekur.
2. Ngroh mirë pranë zjarrit a e lë në diell për një kohë të gjatë sa të skuqet a të rreshket. Thek këmbët (duart, kurrizin) pranë zjarrit. E theku trupin në diell.
✱Sin.: rreshk, thekërroj, ngroh, përcëlloj, përflakoj, përdjeg.
♦ Theket (ngrohet) *në diell (dikush).
THEKURÍN/Ë,~A f. kryes. sh. ~A, ~AT Gjëra të thekura a të pjekura shumë (si kore buke, thembra byreku etj.); copëra buke të thata e të mbetura. U dha ca thekurina.✱Sin.: thembër, c…
Shfaq përkufizimin e plotë →
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë