Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
THÁTË (i, e) mb. 1. Që s'ka ujë ose lagështi, jo i lagur, jo qull, jo i njomë; që s'ka fare lagështi ose që ka fare pak lagështi; kund. i njomë, i lagësht, i lagët. Rroba të thata. Dru (dërrasa) të thata. Kripë e thatë. Tokë (kullotë) e thatë. Ajër i thatë.
2. Që ka shteruar, që ka mbetur pa ujë e pa lagështi; kund. i njomë. Lumë (përrua, krua) i thatë.
3. Që s'ka reshje, pa shira, pa lagështi; jo i lagësht. Kohë e thatë. Mot i thatë. Stinë (vjeshtë) e thatë. Erë e thatë. Klimë e thatë. Dëborë e thatë. Të ftohtë i thatë.
4. Që s’ka njomështi, që s'ka lëng, jo i njomë; i përtharë e shumë i fortë; që është tharë për t'u ruajtur për një kohë të gjatë, që është bërë duke tharë diçka. Rrush (fiq) të thatë. Kumbulla të thata. Fasule të thata. Qepë (hudhra) të thata. Bukë e thatë. Kore (thembra) të thata. Lëkurë e thatë. Ushqim i thatë ushqim jo i lëngshëm (si p.sh. djathë, sallam etj.). Mish i thatë pastërma. Peshk i thatë peshk i kripur dhe i tharë.
5. Pa bimësi, pa gjelbërim, i zhveshur. Toka (vende, krahina) të thata. Mal i thatë. Ishuj të thatë.
6. I dobët, i ligur; i hollë. Grua (vajzë) e thatë. Burrë (djalë, plak) i thatë. Me duar (me këmbë) të thata. I thatë nga trupi.
7. mjek. Që nuk zë ujë a lëng, që zhvillohet pa ujë brenda (për disa sëmundje). Plevit i thatë. Kollë e thatë kollë pa këlbazë.
8. fig. Që nuk ka bukuri e ëmbëlsi, pa ndjenja e pa ngrohtësi, që nuk të tërheq, i ftohtë; pa fuqi shprehëse; i varfër nga përmbajtja etj.; që bëhet shpejt e pa hollësi. Fjalë të thata. Përgjigje e thatë. Tregim (fjalim) i thatë. Njoftime të thata. Mësim (leksion) i thatë. Bisedë e thatë. Urdhra të thata. Shembuj të thatë. Zhurmë e thatë zhurmë e fortë dhe që zgjat shumë pak. Me ton (me zë) të thatë. Me një të qeshur të thatë.
9. Që s'ka gjë, pa gjë brenda, i zbrazët. Me hambarët të thatë. Me xhepin të thatë. Me kupën të thatë. Me dorën të thatë pa armë, pa mjete, pa para etj. Mblodhi ca të thata. Erdhën dy të thatë.
10. si em. sipas kuptimeve 1-7 të mbiemrit. Mblodhi ca të thata. Erdhën dy të thatë.
✱Sin.: i përtharë, i zhveshur, i dobët, i ligur, i hollë, i ftohtë, i varfër, çiban, lungë, dalë.
♦ *Barut i thatë. Kur të çelë (të njomet) *lisi i thatë. Nuk hipën në *degë të thatë (të hollë) (dikush). E ka dorën të thatë (dikush). 1. Nuk i ka duk gjë; i harxhon shpejt gjërat, nuk di të kursejë a të përdorë çdo gjë me ekonomi. 2. Nuk të jep asgjë, është dorështrënguar. I ka drutë të thata (dikush) i shkon mirë çdo gjë, i ka punët në vijë; e ka kripën të thatë. E ka kripën të thatë (dikush) e ka çdo gjë në rregull, i shkon mirë çdo gjë; nuk ka halle të mëdha, nuk ka pësuar asnjë të keqe, s’e ka prekur asgjë. *Lis i thatë (dikush). E mbaj (e kam) barutin të thatë jam kurdoherë i gatshëm për t’u përballur me dikë në luftë; jam i përgatitur mirë e nuk më zë dot askush në befasi; nuk e lë barutin të laget. Mbiftë mbi *gur (të thatë)! ur. Shkeli në *degë të thatë (dikush). Shket (rrëshqet) në *tokë të thatë (dikush).
♦ *Barkë në të thatë. I bluan mulliri në të thatë (dikujt) iron. s’pushon së foluri, flet shumë e pa pushuar, është llafazan i madh; dërdëllit gjithë kohën; s’i mbyllet (s’i rri) goja; s’i pushon goja; nuk i rri gjuha (në vend, rehat, prapa dhëmbëve); i mbeti (i rri) goja çark iron.; kund. s’e hap gojën (dikush). Bluan në të thatë (dikush) flet kot, llomotit, thotë gjëra pa vlerë e s’e dëgjon njeri, grin; prashit në të thatë2; bluan thatë. Dëgjoi të thata e të njoma (të njoma e të thata) (dikush) dëgjoi shumë fjalë, ç’nuk i dëgjuan veshët. Këndon si *zhaba në të thatë (dikush). E nget mullirin më të thatë (dikush) keq. shih i bie kashtës përmbi kalli (dikush). Si *peshku në të thatë (pa ujë, në zall). Prashit në të thatë (dikush). 1. E bën një punë, por nuk arrin përfundime të mira, nuk ka rezultate, nuk nxjerr fitime prej saj; punon kot. 2. Flet kot, llomotit, thotë gjëra pa vlerë e s’e dëgjon njeri, grin; bluan në të thatë; bluan thatë. Të rruan më të thatë (dikush) shih të rruan pa lagur (dikush). Digjet *bari i njomë nëpër të thatin. Shkoi *i njomi me të thatin. Shkoi *i njomi për të thatin.
THÁTË ndajf. 1. Në gjendje të thatë. E mbajnë drithin thatë.
2. Pa reshje, pa shira, pa lagështi. Ka mbajtur thatë moti (koha).
3. Pa gjë, bosh, zbrazët. E la shtratin thatë. Shkoi me duar thatë shkoi te dikush pa i shpënë gjë, shkoi duarbosh. E nxori (e përcolli, e qiti) me duar thatë (me duar bosh, me duar zbrazur). E kishte xhepin (kuletën) thatë.
4. Pa ndonjë gjë tjetër, pa e shoqëruar me diçka tjetër, vetëm atë (edhe në një varg njësish frazeologjike). Hanin bukë thatë. E hëngri gjellën thatë. E hëngri djathin thatë. E piu qumështin thatë.
5. fig. Pa bukuri e pa ëmbëlsi, pa ndjenja e pa ngrohtësi, ftohtë; pa fuqi shprehëse, me përmbajtje të varfër; shpejt e shpejt e pa hollësi. Flet (shkruan) thatë. U përgjigj thatë. Qeshi thatë.
✱Sin.: bosh, zbrazët, ftohtë.
♦ Me *barkun thatë. Bluan thatë (dikush) flet kot, grin; nuk thotë ndonjë gjë të zgjuar, nuk nxjerr diçka që vlen; bluan në të thatë; prashit në të thatë2; flet në tym. Me *duar thatë (zbrazur, bosh). S’e ha bukën thatë (dikush) është shumë i zoti për t’ia dalë mbanë një pune; nuk i gjendet shoku (shoqja) (dikujt); të merr gjak në vetull. S’e ha thatë (dikush) nuk e gënjen dot njeri, nuk ia hedh dot askush; i kupton hiletë; s’ia ha qeni shkopin (dikujt). E la thatë (dikë) nuk i dha asgjë; nuk e ndihmoi me asgjë; (e la) me duar thatë (bosh). Ia la prehrin (vatrën) thatë (dikujt) nuk i la pasardhës a trashëgimtar; nuk i la fëmijë pas. Mbeta me *gojë thatë. *Syri plot e dora thatë. Me *xhepin thatë.
THÁTË,~T (të) as. 1. Thatësi, thatësirë; të qenët i thatë. I prishi të thatët pemët (perimet). S'e duron dot të thatët. Po mban të thatë i madh. S'prashitet në të thatë.
2. Toka zakonisht pranë bregut të detit, të lumit etj. përkundrejt ujit; stere. Doli në të thatë. Rri në të thatë. E nxori në të thatë.
✱Sin.: thatësirë, terë, stere.
THATÍK,~E mb. Thatanik. Ishte thatik.
Shfaq përkufizimin e plotë →THATÍM,~E mb. Që është i dobët a i hollë nga trupi, që është i hequr, i ligur, i thatë; thatanik. Plak (burrë, fëmijë) thatim. Plakë (grua) thatime. Me fytyrë thatime. Vjen pak tha…
Shfaq përkufizimin e plotë →THATÍM,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që është i dobët a i hollë nga trupi. Thatimi u duk duke ecur me nxitim.
Shfaq përkufizimin e plotë →THATÍQ,~E mb., tall. Që është thatim, i hequr a i thatë. Ka fytyrë thatiqe. Ishte thatiq. ✱Sin.: thatanik, i thatë.
Shfaq përkufizimin e plotë →THATÁK,~E mb. Që është shumë i dobët, i tharë; i hequr. Me duar thatake. Me fytyrë thatake.✱Sin.: i hollë, i ligur, i tharë, i hequr.
Shfaq përkufizimin e plotë →THÁTAZ ndajf. Zbrazët, thatë. Shkoj a vij me qerre a me një mjet tjetër pa ngarkuar asgjë. Thataz erdha, i pangarkuar.
Shfaq përkufizimin e plotë →THÁTË (i, e) mb. 1. Që s'ka ujë ose lagështi, jo i lagur, jo qull, jo i njomë; që s'ka fare lagështi ose që ka fare pak lagështi; kund. i njomë, i lagësht, i lagët. Rroba të thata.…
Shfaq përkufizimin e plotë →THÁTË ndajf. 1. Në gjendje të thatë. E mbajnë drithin thatë. 2. Pa reshje, pa shira, pa lagështi. Ka mbajtur thatë moti (koha). 3. Pa gjë, bosh, zbrazët. E la shtratin thatë. Shkoi…
Shfaq përkufizimin e plotë →THÁT/Ë,~I (i) m. sh. ~Ë, ~ËT (të) Pezmatim në lëkurë që fryhet e mbledh qelb; çiban, lungë. I doli një i thatë në qafë (në sqetull). I mblodhi një i thatë. Iu hap i thati. Vuan nga…
Shfaq përkufizimin e plotë →THÁTË,~T (të) as. 1. Thatësi, thatësirë; të qenët i thatë. I prishi të thatët pemët (perimet). S'e duron dot të thatët. Po mban të thatë i madh. S'prashitet në të thatë. 2. Toka za…
Shfaq përkufizimin e plotë →
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë