Fjalori
THATI

THÁTI () ndajf. Thatë, pa qenë i lagur; pa vlagë; pa reshje. Prashit për së thati dikush mospërf. flet kot, nuk e gjen dot fjalën.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: THATË
THATË

THÁTË (i, e) mb. 1. Që s'ka ujë ose lagështi, jo i lagur, jo qull, jo i njomë; që s'ka fare lagështi ose që ka fare pak lagështi; kund. i njomë, i lagësht, i lagët. Rrobathata. Dru (dërrasa) të thata. Kripë e thatë. Tokë (kullotë) e thatë. Ajër i thatë.
2. Që ka shteruar, që ka mbetur pa ujë e pa lagështi; kund. i njomë. Lumë (përrua, krua) i thatë.
3. Që s'ka reshje, pa shira, pa lagështi; jo i lagësht. Kohë e thatë. Mot i thatë. Stinë (vjeshtë) e thatë. Erë e thatë. Klimë e thatë. Dëborë e thatë. Të ftohtë i thatë.
4. Që s’ka njomështi, që s'ka lëng, jo i njomë; i përtharë e shumë i fortë; që është tharë për t'u ruajtur për një kohëgjatë, që është bërë duke tharë diçka. Rrush (fiq) të thatë. Kumbullathata. Fasulethata. Qepë (hudhra) të thata. Bukë e thatë. Kore (thembra) të thata. Lëkurë e thatë. Ushqim i thatë ushqim jo i lëngshëm (si p.sh. djathë, sallam etj.). Mish i thatë pastërma. Peshk i thatë peshk i kripur dhe i tharë.
5. Pa bimësi, pa gjelbërim, i zhveshur. Toka (vende, krahina) të thata. Mal i thatë. Ishujthatë.
6. I dobët, i ligur; i hollë. Grua (vajzë) e thatë. Burrë (djalë, plak) i thatë. Me duar (me këmbë) të thata. I thatë nga trupi.
7. mjek. Që nuk zë ujë a lëng, që zhvillohet pa ujë brenda (për disa sëmundje). Plevit i thatë. Kollë e thatë kollë pa këlbazë.
8. fig. Që nuk ka bukuri e ëmbëlsi, pa ndjenja e pa ngrohtësi, që nuk të tërheq, i ftohtë; pa fuqi shprehëse; i varfër nga përmbajtja etj.; që bëhet shpejt e pa hollësi. Fjalëthata. Përgjigje e thatë. Tregim (fjalim) i thatë. Njoftimethata. Mësim (leksion) i thatë. Bisedë e thatë. Urdhrathata. Shembujthatë. Zhurmë e thatë zhurmë e fortë dhezgjat shumë pak. Me ton (me zë) të thatë. Me një të qeshurthatë.
9. Që s'ka gjë, pa gjë brenda, i zbrazët. Me hambarëtthatë. Me xhepinthatë. Me kupënthatë. Me dorënthatë pa armë, pa mjete, pa para etj. Mblodhi ca të thata. Erdhën dy të thatë.
10. si em. sipas kuptimeve 1-7 të mbiemrit. Mblodhi ca të thata. Erdhën dy të thatë.
Sin.: i përtharë, i zhveshur, i dobët, i ligur, i hollë, i ftohtë, i varfër, çiban, lungë, dalë.
*Barut i thatë. Kur të çelë (të njomet) *lisi i thatë. Nuk hipën në *degëthatë (të hollë) (dikush). E ka dorënthatë (dikush). 1. Nuk i ka duk gjë; i harxhon shpejt gjërat, nuk di të kursejë a të përdorë çdo gjë me ekonomi. 2. Nuk të jep asgjë, është dorështrënguar. I ka drutëthata (dikush) i shkon mirë çdo gjë, i ka punëtvijë; e ka kripënthatë. E ka kripënthatë (dikush) e ka çdo gjë në rregull, i shkon mirë çdo gjë; nuk ka hallemëdha, nuk ka pësuar asnjëkeqe, s’e ka prekur asgjë. *Lis i thatë (dikush). E mbaj (e kam) barutinthatë jam kurdoherë i gatshëm për t’u përballur me dikëluftë; jam i përgatitur mirë e nuk më zë dot askushbefasi; nuk e lë barutinlaget. Mbiftë mbi *gur (të thatë)! ur. Shkeli në *degëthatë (dikush). Shket (rrëshqet) në *tokëthatë (dikush).
*Barkë në të thatë. I bluan mulliri në të thatë (dikujt) iron. s’pushonfoluri, flet shumë e pa pushuar, është llafazan i madh; dërdëllit gjithë kohën; s’i mbyllet (s’i rri) goja; s’i pushon goja; nuk i rri gjuha (në vend, rehat, prapa dhëmbëve); i mbeti (i rri) goja çark iron.; kund. s’e hap gojën (dikush). Bluan në të thatë (dikush) flet kot, llomotit, thotë gjëra pa vlerë e s’e dëgjon njeri, grin; prashit në të thatë2; bluan thatë. Dëgjoithata e të njoma (të njoma e të thata) (dikush) dëgjoi shumë fjalë, ç’nuk i dëgjuan veshët. Këndon si *zhaba në të thatë (dikush). E nget mullirin më të thatë (dikush) keq. shih i bie kashtës përmbi kalli (dikush). Si *peshku në të thatë (pa ujë, në zall). Prashit në të thatë (dikush). 1. E bën një punë, por nuk arrin përfundimemira, nuk ka rezultate, nuk nxjerr fitime prej saj; punon kot. 2. Flet kot, llomotit, thotë gjëra pa vlerë e s’e dëgjon njeri, grin; bluan në të thatë; bluan thatë. rruan më të thatë (dikush) shih rruan pa lagur (dikush). Digjet *bari i njomë nëpërthatin. Shkoi *i njomi me të thatin. Shkoi *i njomi për të thatin.

THATË

THÁTË ndajf. 1.gjendjethatë. E mbajnë drithin thatë.
2. Pa reshje, pa shira, pa lagështi. Ka mbajtur thatë moti (koha).
3. Pa gjë, bosh, zbrazët. E la shtratin thatë. Shkoi me duar thatë shkoi te dikush pa i shpënë gjë, shkoi duarbosh. E nxori (e përcolli, e qiti) me duar thatë (me duar bosh, me duar zbrazur). E kishte xhepin (kuletën) thatë.
4. Pa ndonjë gjë tjetër, pa e shoqëruar me diçka tjetër, vetëm atë (edhe në një varg njësish frazeologjike). Hanin bukë thatë. E hëngri gjellën thatë. E hëngri djathin thatë. E piu qumështin thatë.
5. fig. Pa bukuri e pa ëmbëlsi, pa ndjenja e pa ngrohtësi, ftohtë; pa fuqi shprehëse, me përmbajtjevarfër; shpejt e shpejt e pa hollësi. Flet (shkruan) thatë. U përgjigj thatë. Qeshi thatë.
Sin.: bosh, zbrazët, ftohtë.
Me *barkun thatë. Bluan thatë (dikush) flet kot, grin; nuk thotë ndonjë gjë të zgjuar, nuk nxjerr diçkavlen; bluan në të thatë; prashit në të thatë2; flet në tym. Me *duar thatë (zbrazur, bosh). S’e ha bukën thatë (dikush) është shumë i zoti për t’ia dalë mbanë një pune; nuk i gjendet shoku (shoqja) (dikujt); merr gjakvetull. S’e ha thatë (dikush) nuk e gënjen dot njeri, nuk ia hedh dot askush; i kupton hiletë; s’ia ha qeni shkopin (dikujt). E la thatë (dikë) nuk i dha asgjë; nuk e ndihmoi me asgjë; (e la) me duar thatë (bosh). Ia la prehrin (vatrën) thatë (dikujt) nuk i la pasardhës a trashëgimtar; nuk i la fëmijë pas. Mbeta me *gojë thatë. *Syri plot e dora thatë. Me *xhepin thatë.

THATË

THÁT/Ë,~I (i) m. sh. , ~ËT (të) Pezmatimlëkurëfryhet e mbledh qelb; çiban, lungë. I doli një i thatëqafë (në sqetull). I mblodhi një i thatë. Iu hap i thati. Vuan ngathatët.
Sin.: çiban, lungë, xhungë, dalë.

THATË

THÁTË,~T (të) as. 1. Thatësi, thatësirë; të qenët i thatë. I prishithatët pemët (perimet). S'e duron dot të thatët. Po mbanthatë i madh. S'prashitet në të thatë.
2. Toka zakonisht pranë bregutdetit, të lumit etj. përkundrejt ujit; stere. Doli në të thatë. Rri në të thatë. E nxori në të thatë.
Sin.: thatësirë, terë, stere.


Rezultate të ngjashme

THATÍK,~E mb. Thatanik. Ishte thatik.

Shfaq përkufizimin e plotë →

THATÍM,~E mb. Që është i dobët a i hollë nga trupi, që është i hequr, i ligur, i thatë; thatanik. Plak (burrë, fëmijë) thatim. Plakë (grua) thatime. Me fytyrë thatime. Vjen pak tha…

Shfaq përkufizimin e plotë →

THATÍM,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që është i dobët a i hollë nga trupi. Thatimi u duk duke ecur me nxitim.

Shfaq përkufizimin e plotë →

THATÍQ,~E mb., tall. Që është thatim, i hequr a i thatë. Ka fytyrë thatiqe. Ishte thatiq. Sin.: thatanik, i thatë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

THATÁK,~E mb. Që është shumë i dobët, i tharë; i hequr. Me duar thatake. Me fytyrë thatake.Sin.: i hollë, i ligur, i tharë, i hequr.

Shfaq përkufizimin e plotë →

THÁTAZ ndajf. Zbrazët, thatë. Shkoj a vij me qerre a me një mjet tjetër pa ngarkuar asgjë. Thataz erdha, i pangarkuar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

THÁTË (i, e) mb. 1. Që s'ka ujë ose lagështi, jo i lagur, jo qull, jo i njomë; që s'ka fare lagështi ose që ka fare pak lagështi; kund. i njomë, i lagësht, i lagët. Rroba të thata.…

Shfaq përkufizimin e plotë →

THÁTË ndajf. 1. Në gjendje të thatë. E mbajnë drithin thatë. 2. Pa reshje, pa shira, pa lagështi. Ka mbajtur thatë moti (koha). 3. Pa gjë, bosh, zbrazët. E la shtratin thatë. Shkoi…

Shfaq përkufizimin e plotë →

THÁT/Ë,~I (i) m. sh. ~Ë, ~ËT (të) Pezmatim në lëkurë që fryhet e mbledh qelb; çiban, lungë. I doli një i thatë në qafë (në sqetull). I mblodhi një i thatë. Iu hap i thati. Vuan nga…

Shfaq përkufizimin e plotë →

THÁTË,~T (të) as. 1. Thatësi, thatësirë; të qenët i thatë. I prishi të thatët pemët (perimet). S'e duron dot të thatët. Po mban të thatë i madh. S'prashitet në të thatë. 2. Toka za…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.