Fjalori
THARTUES

THARTÚES,~E mb. 1.tharton, që i jep diçkaje shijethartë. Lëndë thartuese.
2. kim. Që e kthenacid diçka; që rrit sasinë e acidit në një lëndë.
Sin.: tharmëtues, tharbëtues, i thartë.


Rezultate të ngjashme

THARTÚESH/ËM (i), ~ME (e) mb. Që mund të thartohet.

Shfaq përkufizimin e plotë →

THARTÚESHËM ndajf. Në mënyrë të thartuar; tharbët. Ky vetëm pështyu thartueshëm.

Shfaq përkufizimin e plotë →

THARTÚAR (i, e) mb. 1. Që është bërë i thartë, që ka marrë shije të thartë; i prishur. Verë e thartuar. Gjellë e thartuar. Kos i thartuar. Miell i thartuar. 2. I tharmëtuar, i thar…

Shfaq përkufizimin e plotë →

THARTÚQ,~E mb. Që është thartosh.

Shfaq përkufizimin e plotë →

THARTÚSH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT (lat. Polygonum aviculare) bot. 1. shih THARTOR/E,~JAI. 2. bot. Një lloj nejçe që i ka fletët të ngjashme me ato të lëpjetës së kalit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.