Fjalori
THARBËT

THÁRBËT (i, e) mb. vjen si i thartë; i thartë (edhe fig.). Kumbulla të tharbëta. Fjalë të tharbëta.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: THARB
THARB

THÁRB,~I m. Maja, tharm.

THARB

THÁRB vep., ~A, ~UR kal. Tharbëtoj diçka me tharm a me një lëndë tjetër; tharmëtoj.


Rezultate të ngjashme

THARBËTÍ,~A f. sh. ~, ~TË Të qenët i tharbët; tharbëtim. Tharbëtia e uthullës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

THARBËTÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Veprimi kur tharbëtoj verën, qumështit ose ndonjë lëndë tjetër ose kur tharbëtohem.Sin.: tharmëtim, thartim.

Shfaq përkufizimin e plotë →

THARBËTÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bot. Lloj shege e tharbët.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►THARBËT/ÓHEM jovep. ~ÓVA (u), ~ÚAR vetv. 1. Tharmëtohet; thartohet. Është tharbëtuar vera (qumështi). Është tharbëtuar mielli. 2. vetv., fig. Prishem a zihem me dikë, keqësoj marr…

Shfaq përkufizimin e plotë →

THARBËT/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. Tharmëtoj; thartoj. E tharbëton verën. 2. jokal., vet. v. III Tharmëtohet; thartohet. Tharbëtoi qumështi. 3. fig. E bëj dikë të zihet me një tje…

Shfaq përkufizimin e plotë →

THARBËTÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET bot. (lat. Rumex acetosella) Bimë e afërt me tharbçën; tharbtushë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

THARBËTÚAR (i, e) mb. Që është bërë i tharbët. Sin.: i tharmëtuar, i thartuar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

THARBËTÚES,~E mb. 1. Tharmëtues, thartues; i thartë. 2. fig. Që të tharton, që të ther me fjalë. Njeri tharbëtues. Fjalë tharbëtuese.

Shfaq përkufizimin e plotë →

THARBËTÚES,~I m. sh. ~, ~IT Lëndë tharbëtuese.

Shfaq përkufizimin e plotë →

THARBËSÍR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Send i tharbët; send i tharbur. Vjen era tharbësirë. Ishte mbushur oborri me tharbësira.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.