Fjalori
THARË

THÁRË (i, e) mb. 1. Që i është hequr uji ose lagështia që ka pasur brenda a në sipërfaqe, që i është avulluar a i ka ikur lagështia. Rrobathara. Çorapet e thara. Dru të thara. Bojë e tharë. Me flokëtharë.
2. Që i është hequr uji, që ka kulluar; që ka shteruar (për një burim etj.). Bar i tharë. Tokathara. Kanal i tharë. Lumë (përrua) i tharë. Kënetat e thara.
3. Që i ka ikur njomështia a lëngu, që nuk është më i njomë e me lëng (për pemë, për bimë barishtore, për perime, për ushqime etj.); i pjekur shumë; që nuk është më i butë a i përtharë. Fiqtharë. Domatethara. Duhan i tharë. Sherbelë e tharë. Lëkura portokallesh të thara. Bukë e tharë. Petëthara. Është e tharë. Peshk (mish) i tharë. Është shumë i tharë.
4. Që nuk ka asnjë pikë qumësht, që nuk milet; që është bërë shterpë. Me gjinjtharë. Lopë e tharë.
5. Që s'ka jetë, që nuk ushqehet me gjak e nuk punon (për pjesët e trupit); i prishur, që nuk jeton më, që nuk prodhon më (për bimët, për pemët e për pjesët e tyre). Me këmbëthara. Degë (gjethe, pemë) të thara. E ka të tharë dorën.
6.është shumë i dobët, i tretur, i holluar, që është bërë kockë e lëkurë, i thatë. I tharëfytyrë.
7. fig. është si pa jetë, që mezi punon a mezi vihetlëvizje, shumë i ngathët.
Sin.: i terur, i përtharë, i fikatur, i shterur, i rreshkur, i përvëluar.
I ka duartthara (dikush) përb. 1. I bien sendet nga duart; është shumë i ngathët e s’di të bëjë fare punë dore; është dembel i madh; i ka krahëttharë; nuk zë gjë me dorë. 2. Nuk di të mbrojë veten, nuk i del dot zot vetes kur e ngacmojnë a e sulmojnë; është i pafuqishëm. I ka këmbëtthara (dikush) është shumë i ngathët e mezi ecën, mezi i hedh këmbët, mezi lëviz nga vendi. I ka krahëttharë (dikush) përb. është i ngathët a dembel dhe nuk punon fare; nuk i bëjnë krahëtpunojë; i ka duartthara; nuk zë gjë me dorë. I tharë në *tym (për dikë).

THARË

THÁR,~A (e) f. sh. ~A, ~AT () bised., keq. Që nuk ka jetë; që nuk ushqehet me gjak (për pjesët e trupit). Luaji të tharat! Luaji duart (këmbët), që i ke si të thara.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: THAJ
THAJ

THA/J vep., ~VA, ~RË kal. 1. I heq diçkaje ujin ose lagështinë që ka brenda a në sipërfaqe, bëj t'i avullojë a t'i ikë lagështia; kund. lag, njom. Thaj rrobatdiell (me hekur). Thaj duart pranë zjarrit. E thau vapa (era). Thaj flokët me peshqir.
2. I heq diçkaje ujin që ka, e kulloj; e bëjshterë (një burim etj.). E thanë kanalin (hendekun). I thanë kënetat (moçalet). I thanë tokat. Vapa i thau burimet.
3. I heq njomështinë a lëngun nga fryti një bime barishtore, një lloji perimesh, një ushqimi etj., për ta ruajtur e për ta përdorur për një kohëgjatë; e pjek shumë diçka që të mos prishet. Thanë misrin (grurin, petët, domatet, specat, qepët, hudhrat) në diell. Barin e njomë e thajnë. Thaj fiqtë (kumbullat, rrushtë, duhanin).
4. Bëjhumbasë butësinë, e bëjthatë diçka. Thaj mishin në tym. Thaj peshkun.
5. Përthaj. Ia thau plagën.
6. bised., shak. a iron. Nuk i lë as një pikë, e shteroj diçka derifund; e pi ose e ha të gjithë, e zbraz krejt; i marr çdo gjë që ka, s'i lë asgjë. E thau lopën kur e moli. Qengji e thau delen (kur piu). Macja e thau qumështin. E thau gotëngjithë. Thau një shishetërë. E thau me dy gllënjka. E thau pjatën (gjellën). Ia thau qypin (e mjaltit, e gjalpit). Ia thau hambarin. Ia thau shtëpinë. Ia thau xhepin (paratë). Ai të than.
7. vet. v. III E kthendiçka pa jetë, që nuk ushqehet me gjak e nuk punon (për pjesët e trupit). I thau krahun sëmundja.
8. vet. v. III E prish diçka, e bën të mos jetojë, të mos prodhojë etj. (për bimët, për pemët e për pjesëtyre). Ia thau gjethet vapa (vrugu). I thau degët (rrënjët). I thau portokajtë (bajamet) ngrica.
9. E dobësoj shumë, e tret, e holloj, e bëj kockë e lëkurë. E ka tharë sëmundja.
10. edhe jokal. Kam shumë ftohtë; mërdhij shumë. Thavaftohti. Thau si qeni.
11. vet. v. III ngrin, më bënkem shumë ftohtë; ma ftoh shumë, ma mpin. thau era (acari). M'i thau duart. Të thante gjerpalcë.
12. fig., bised. E njoh diçka shumë mirë, e di me rrënjë (edhe iron.). E than gjuhën (matematikën, frëngjishten). E ka tharë fare mësimin. Të than për punë. Të thanteori e në praktikë. Ama ç'e paske tharë! iron. (kur dikush nuk e ka mësuar fare një mësim a e ka bërë keq një punë).
Sin.: ter, përter, rreshk, rrudh, përthaj, kulloj, shter, zbraz, dobësoj, tres.
*Laj thaj. Thaj *barkun bised. Ia thau *barkun (dikujt) bised. I thau *derën (dikujt). thau *duart (dikush). Thaj *gojën. Ia thau *gojën (dikujt). E thava *kokën (për diçka). I thaj *kupën (dikujt). Ia thau *lugën (dikujt). E kam tharë *mendjen (për diçka). Ia thau *prehrin (dikujt). E thau (e shkundi, e vrau) *qesen (dikush). than (të qan) *qoshen (dikush). thau *sytë (dikush). Ma thau *shpirtin (zemrën). Të than *tepsinë (tavën) (dikush). Than *trahan (dikush). Ia thau *trutë (dikujt). Ia thau *vatrën (dikujt). Ma thau zemrën (*shpirtin). Ia thau *zorrën (dikujt) bised.


Rezultate të ngjashme

THÁR vep., ~A, ~UR kal. I hedh qumështit farën për ta zënë kos, e pres me farë, tharmëtoj; tharb.Sin.: tharmëtoj, tharb, thartoj.

Shfaq përkufizimin e plotë →

THÁRB,~I m. Maja, tharm.

Shfaq përkufizimin e plotë →

THÁRB vep., ~A, ~UR kal. Tharbëtoj diçka me tharm a me një lëndë tjetër; tharmëtoj.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►THÁR/ET jovep. ~(u), ~UR 1. vetv. Pritet nga fara dhe ngjizet (për qumështin); bëhet i thartë, tharmëtohet, prishet. Tharet shpejt vera e hapur. Kur tharet qumështi, e bëjnë gjizë…

Shfaq përkufizimin e plotë →

THÁRJ/E,~AI f. ~E, ~ET 1. Veprim kur thaj ose kur thahet diçka; kund. lagie. Tharje e plotë. Tharja e rrobave (e ndërresave, e kripës, e tullave, e drurit). Tharja e pemëve (e peri…

Shfaq përkufizimin e plotë →

THÁRJ/E,~AII f. sh. ~E, ~ET Ndërprerje e shkallëshkallshme e mjeljes së një lope dy muaj para pjelljes, që të ndalet laktacioni dhe të përgatitet kafsha për laktacionin pasardhës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

THÁR/K,~U m. sh. ~QE, ~QET 1. Vend i veçantë, i rrethuar me gardh, ku mbahen mbyllur derra ose bagëti; vend i rrethuar më vete brenda vathës, ku veçohen shqerrat e kecat që këputen…

Shfaq përkufizimin e plotë →

THÁRM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Brumë i thartuar i cili shtihet në brumin e bukës, të petullave etj., që ky të vijë; farë për të zënë kosin, farë kos. Tharmi i bukës. Tharmi i kosit. Bu…

Shfaq përkufizimin e plotë →

THARMÍ,~JA f. Fermentim.

Shfaq përkufizimin e plotë →

THÁRP,~I m. Tharm kosi.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.