Fjalori
TABIAT

TABIÁT,~I m. sh. ~E, ~ET vjet., bised. 1. Doke, zakon. Tabiat i fisëm. Tabiatet e mira zbukurojë njeriun. E ka bërë tabiat e ka bërë zakon. Fshat e zanat, derë e tabiat. (fj. u.) njerëzvendeve a të familjevendryshme kanë zakonendryshme.
2. Ves, huq. Tabiat i keq.
Sin.: zakon, natyrë, veti, ves, huq.


Rezultate të ngjashme

TABIATLÍ,~E mb., vjet., bised. Që ka huqe, zakone. Plak tabiatli. Plakë tabiatlie.

Shfaq përkufizimin e plotë →

TABIATLÍ,~U m. sh. ~NJ, ~NJTË vjet., bised. Ai që ka zakone të mira a huqe. Gjyshin e ka tabiatli të madh.

Shfaq përkufizimin e plotë →

TABIATLÍ/E,~A f. sh. ~E, ~ET vjet., bised. Ajo që ka norma, rregulla, zakone të mira. Gjyshen e ka pasur tabiatlie të madhe.

Shfaq përkufizimin e plotë →

TABIÁTSH/ËM (i), ~ME (e) mb., vjet., bised. Që është rritur me zakone të mira; i fisëm. Çupë e tabiatshme.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.