Fjalori
TËRKAÇ

TËRKÁÇ,~I m. sh. ~E, ~ET vjet. 1. Trastë e bariut, torbë e çobanit. Vuri tërkaçin në kaptellsamarit.
2. Hejbe, duqe. Mbushi tërkaçet. Vari tërkaçetsamar.
Sin.: torbë, çantë, trastë, duqe.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.