Fjalori
SUBJEKT

SUBJÉKT,~I m. sh. ~E, ~ET 1. filoz. Njeriu si qenie e ndërgjegjshme, që ka aftësimendojë, të njohë sendet e dukuritë e botës dheveprojë me vullnetin e tij për të arritur qëllimet e dëshirat e veta (në kundërvënie me botën e jashtme si objekt i njohjes); kund. objekt. Subjekti dhe objekti i njohjes. Objekti ekziston pavarësisht nga subjekti.
2. Një njeri a një grup njerëzishmarrin pjesë si vepruesvetëdijshëm e me vullnet në një proces a veprimtari. Nxënësi si subjekt i mësimit.
3. drejt. Një njeri ose një institucion a ndërmarrjehynmarrëdhënie ligjore me shtetin me të drejta dhe detyracaktuara; person ligjor. Subjekt i së drejtës. Subjekt i krimit ai që ka bërë një krim dhe që do të përgjigjet penalisht për të.
4. spec. Njeriumerret për ta vëzhguar për qëllime studimi ose për të nxjerrë prej tij të dhëna për një fushë kërkimi. Subjekti i eksperimentit. Gjeti një subjektpërshtatshëm për studime dialektore.
5. gjuh. Kryefjalë. Subjekti i fjalisë është i shprehur me sintagmë.
6. logj. Ajo pjesë e gjykimit e cila pasqyron atë për të cilën bëhet fjalë dhe për të cilën pohohet ose mohohet diçka. Subjekti dhe predikati i gjykimit.
7. Ajotrajtohet a për të cilën bëhet fjalë në të folur ose në një shkrim; tema. Subjekti i bisedës. U subjekt i diskutimit.
8. art. Tërësia e ngjarjeve, e veprimeve, e konflikteve etj. nëpërmjetcilave dalin në pah karakteret e tiparet dalluesepersonazheve dhe zbulohet përmbajtja e një vepre letrare; ngjarjashërben si bazë për paraqitjen e figurshme në një vepërpikturës a të skulpturës ose për shtjellimin e një vepre muzikore. Subjekti i romanit. Subjekt i marrë nga jeta e popullit. Subjekti i pikturës (i tablosë). Zhvillimi i subjektit. E ka marrë subjektin nga jeta reale.
Sin.: parti, fabul.


Rezultate të ngjashme

SUBJEKTÍV,~E mb. 1. Që ka të bëjë me një njeri të veçantë, si qenie e ndërgjegjshme, që ndien, që provon e që mendon; kund. objektiv. Bota subjektive. Dëshira subjektive të individ…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SUBJEKTÍV/E,~JA f., filoz. Botë e brendshme që ekziston në mendjen e njeriut dhe nuk ndikohet nga bota e jashtme. Objektivja dhe subjektivja.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SUBJEKTIVÍSHT ndajf. Në mënyrë subjektive; duke u mbështetur në mendime e në vlerësime vetjake; kund. objektivisht. Gjykon subjektivisht. Një situatë që vlerësohet vetëm subjektivi…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SUBJEKTIVÍST,~E mb. 1. Që mbështetet në mendimet dhe në dëshirat e veçanta të një njeriu dhe jo në kushtet reale e në kërkesat objektive. Veprime (metoda) subjektiviste. U bënë vle…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SUBJEKTIVÍST,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Pasues i subjektivizmit. Subjektivistët paraqitën tezat e tyre.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SUBJEKTIVÍST/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Pasuese i subjektivizmit. Qëndrimet e subjektivisteve.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SUBJEKTIVÍZ/ËM,~MI m. 1. Vlerësimi i gjërave duke u nisur nga mendimet e dëshirat vetjake të një njeriu dhe jo nga kushtet reale; qëndrim subjektivist, mungesë e objektivizmit. Sub…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.