Fjalori
SQEP

SQÉP,~II m. sh. ~A, ~AT 1. Zgjatim i gojësshpendëvetrajtën e dy pjesëve të brirta, që vijnë zakonisht duke u ngushtuarmajë; qep. Ishte një specie e veçantë zogjsh me sqepkthyer. Skifteri i kapi zogjtë me sqepin e tij të mprehtë. Fëmija duke luajtur i kapte nga sqepi zogjtë e vegjëlpulës. Shqiponja e çukiti me sqepin e fortë prenë dhe më pas e kapi me kthetra.
2. Cep, skaj. sqeparës. Mos rrisqep se do të biesh! Kontrolloi çdo sqepshtëpisë.
3. Pjesë e skajit me majë a si trekëndësh e një rrobe, e një mbulese etj.; kind, skundill. Sqepat e shamisë ishinqëndisur me fije argjendi. Sqepat e jorganit binin mbi dysheme.
4. Pjesë e dalë, e zgjatur e me majë e një vegle, e një pajisjeje. E goditi dërrasën me sqepin e çekanit. E goditën murin me sqepin e vinçit.
5. fig. tall. Goja e njeriut. Mbylle sqepin! S'e hap sqepin.
E hapi sqepin (dikush) mospërf. mori guximinkundërshtojë a të kërkojë diçka; nisiankohet; e hapi gojën; kund e mbylli sqepin. E ka sqepin *të gjatë (dikush) iron. E mbylli sqepin (dikush) mospërf. nuk flet më, s’ka guximflasë; s’ka ç’të thotë; e mbylli gojën; ra squkë tall.; kund. e hapi sqepin. E ngriti sqepin (dikush) kërkonshumë nga sa i takon, ka pretendime; iu hap syri (dikujt).
Sin.: çok, cimb, çep, pëqi, lëfyt, majë, kamare.

SQEP

SQÉP,~III m. sh. ~A, ~AT det. Pëlhurë; vel i barkës. Ishte dëmtuar sqepi dhe varka nuk po afrohej dot në port.

SQEP

SQÉP vep., ~A, ~ÚR kal., vet. v. III Çukit. Zogu sqepi copën e bukëskishte rënëtokë. Pëllumbat kishin sqepur kallinjtëfushë.


Rezultate të ngjashme

SQEPÁK,~E mb. Që ka trajtën e sqepit. Punëtori i afroi mjeshtrit daltën sqepake. Kishte një fytyrë qesharake me gojën si sqepake.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SQEPÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Vegël dore e zdrukthëtarëve dhe e muratorëve, e përbërë prej një pllake të metaltë me teh të kthyer nga njëra anë e me mykë si çekan nga ana tjetër dhe …

Shfaq përkufizimin e plotë →

SQEPATÓR,⁓E mb. Që është i hajthëm, i mprehtë në fytyrë. Ka trup sqepator. Fytyrë mprehtë dhe sqepatore.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►SQÉP/EM jovep., ~A (u), ~ÚR vetv. 1. Çukitem. Gjelat u sqepën plot zhurmë në oborr.2. Grapcoj, nduk (bukën etj.) Nuk sqepet buka ashtu! Ishte sqepur pjesa më e madhe e ushqimit dh…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SQEPKÚQ,~E mb. Që e ka sqepin në ngjyrë të kuqe. Tufa e zogjve sqepkuq po endeshin nëpër lëndinë. Klithma e korbit sqepkuq u dëgjua në të gjithë luginën.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SQEP/ÓN vep., ~ÓI, ~ÚAR kal., vet. v. III Çukit ose godet me sqep. Zogu sqepoi trungun e pemës gjatë gjithë ditës. Kandrrat kishin sqepuar gjethet e pemëve duke i dëmtuar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SQEPÓN/E,~IA f. sh. ~E, ~ET zool., bised. (lat. Milvus milvus) Shpend grabitqar me trup mesatar a të madh, me pendë të zeza, kokë si në të hirtë, sqep të kthyer e bisht të bigëzuar…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SQEPÓT,~I m. sh. ~Ë, ~ËT zool. (lat. Macroramphosus scolopax) Peshk i ujërave tropikale, me gojë të vogël dhe kokë që zë gati gjysmën e gjatësisë së përgjithshme, me verza si krehë…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SQEPT/ÓN vep., ~ÓI, ~ÚAR kal., vet. v. III Godet me sqep; çukit. Qukapiku sqeptonte drurin e pemës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SQÉPËNJ vep., ~A, ~ÚR kal. Maskoj. I sqepënji me bar degët e prera të pemëve.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.