Fjalori
SPICAKOJ

SPICAK/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR 1. jokal. Mbush barkun me bukë. Ishin spicakuar e ishin gati për t’u nisur për udhë. Spicakonte mbrëmjeve me çfarë t’i falnin.
2. kal. Ngarkoj mirë, ngjesh. E kishte spicakuargjithë kashtënkarrocë. Pasi spicakoi çantatmakinë u nisën.


Rezultate të ngjashme

SPICÁK,~EI mb. Që hedh spica, që fut spica. Njeri spicak e inatçor.Sin.: provokues, ngatërrestar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SPICÁK,~EII mb., bot. (lat. Spicularis) Që është i mbuluar ose i pajisur me struktura gjilpërore hollake në formë spicash, shpesh me përbërje gëlqerore ose silicore, ndërthurja e t…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SPICÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që provokon a hedh spicat, thumbat. Pasi pa që askush nuk po e dëgjonte, spicaku u largua në heshtje. Sin.: ngatërrestar, intrigant.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SPICÁK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që provokon a hedh spicat, thumbat. Ajo spicakja thumbonte me fjalë.Sin.: ngatërrestare, intrigante.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.