Fjalori
SHURDHE

SHÚRDH/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që nuk dëgjon fare nga veshët. Shurdhja kishte mësuarshkruanteshkollë.

SHURDHE
SHURDHË

SHÚRDH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT zool. Lloj insektimundhyjëvesh e të të shurdhojë. Shtie shurdhat e bëj veshinshurdhër.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: SHURDH
SHURDH

SHURDH,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që nuk dëgjon fare nga veshët. Shurdhi kuptonte vetëm nga lëvizja e buzëvetjetrit. Shkollë për shurdhët dhe për memecët. Është shurdh, s’dëgjon fare. - Shurdh je? (iron.) që nuk i vë veshin se çfarë po thotë tjetri.
Bie *daulljaveshshurdhit. Troket në *derën (në portën) e shurdhit (dikush).

SHURDH

SHURDH vep., ~A, ~UR kal. Shurdhoj. E shurdhi shpërthimi.

SHURDH

SHURDH,~E mb. 1. Që nuk dëgjon fare nga veshët, i shurdhër. I moshuar shurdh. Plakë shurdhe. Ka lindur shurdh. Çelës shurdh çelës kopil.
2. si ndajf., fig. Pa dëgjuar asgjë. Mbeta shurdh pa radio.
Sin.: shurdh, shurdhac, shurdhak, shurdhaman, shurdhaq, memec.
Bën një vesh shurdh (të shurdhër) (dikush). 1. Bën sikur nuk e dëgjon tjetrin ose sikur nuk para e merr vesh; nuk ua vë veshin kërkesave të tij; shtie shurdhat. 2. Nuk shqetësohet shumë për diçka, bën sikur nuk e ka vënë re, e lë të kalojë si pa u vënë re; bën lëshime; mbyll një sy e një vesh; i shtie veshëtlesh. Na la shurdh (të shurdhër) (dikush) iku e s’e kemi më për të bërë muhabet me të a për të kënduar; s’e kemi më për gjallëri e zhurmë (zakonisht një fëmijë).


Rezultate të ngjashme

SHURDH,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që nuk dëgjon fare nga veshët. Shurdhi kuptonte vetëm nga lëvizja e buzëve të tjetrit. Shkollë për shurdhët dhe për memecët. Është shurdh, s’dëgjon fare…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHURDH vep., ~A, ~UR kal. Shurdhoj. E shurdhi shpërthimi.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHURDH,~E mb. 1. Që nuk dëgjon fare nga veshët, i shurdhër. I moshuar shurdh. Plakë shurdhe. Ka lindur shurdh. Çelës shurdh çelës kopil.2. si ndajf., fig. Pa dëgjuar asgjë. Mbeta s…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHÚRDHA,~T f. zakon. sh. Gjendja kur bëj se jam i shurdhër. Shtie shurdhat e bëj veshin të shurdhër.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHURDHÁC,~I m. sh. ~Ë ~ËT bot. (lat. Typha latifolia) Një lloj shavari me gjethe pak më të gjera. Preu pak shurdhac.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHURDHÁC,~E mb., mospërf. Që është shurdh; shurdhaq, shurdhan. Djalë shurdhac. Burrë shurdhac.Sin.: shurdhç, shurdhavel, shurdh, shurdhaq, shurdhan, shurdhak.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHURDHÁC,~I m. sh. ~Ë ~ËT mospërf. Ai që është i shurdhër. Burrë shurdhac.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHURDHÍ,~A f. sh. ~, ~TË bot. (lat. Quercus pseudosuber) Lloj dushku me gjethe të dhëmbëzuara, me degë të murrme e me push dhe me lëkurë të trashë e të plasaritur, prej së cilës nx…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHÚRDHÇ,~E mb. Që nuk dëgjon, shurdh, shurdhaq. Djalë shurdhç.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHÚRDH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT zool. Lloj insekti që mund të hyjë në vesh e të të shurdhojë. Shtie shurdhat e bëj veshin të shurdhër.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.