Fjalori
SHULK

SHÚL/K,~KU m. sh. ~Q, ~QIT hist. Çirakdyqanin e dikujt; shkarth, shatër.
Sin.: shërbëtor, shërbyes, shatër, shkarth.


Rezultate të ngjashme

SHÚLK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Shul i vogël për të mbyllur derën nga prapa. Derë me shulkë.2. Degë shelgu e qëruar që ngulet në mes të një trualli për të treguar se nuk lejohet kullo…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHUL,~I m. sh. ~A, ~AT; ~E, ~ET 1. Dru i drejtë e i gjatë, pa degë, që përdoret për punë të ndryshme, hu i gjatë; shular. Shul i fortë (i gjatë). Shul mullari strumbullar. Shul ten…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHUL ndajf. 1. Kryq a tërthor me dikë ose me diçka tjetër; për së gjeri a për së gjati mbi një tjetër ose mbi diçka; pjerrtas, shtrembër. I vuri drutë shul. Ra shul përdhe. E gjetë…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHUL vep. ~A, ~UR kal. Shuloj. E shuli derën. - Mos e shul derën kaq shpejt!

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHULÁK,~E mb. 1. Që e ka trupin të shëndoshë e të ngjeshur. Buf shulak. Djalë shulak. Grua shulake.2. Që është i lidhur e i fortë. Me trup shulak.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHULÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që e ka trupin të shëndoshë e të ngjeshur. Shulak topolaku.2. Ai që e ka trupin të lidhur e të fortë. Ishte shulak i fortë.3. Qengj mashkull njëvjeça…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHULÁK ndajf. Sa gjerë e gjatë. U shtri shulak.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHULÁN,~E mb. Që është i trashë nga mendja; trashaman. Djalë shulan.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHULÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që është i trashë nga mendja. - Dëgjoni si flet shulani!

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHULÁQ,~E mb. Shulamaq, këmbështrembër. Plak shulaq. Plakë shulaqe.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHULÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Dru i gjatë e i drejtë, shul, hu. Shular pishe.Sin.: shul, hu.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHULÁR vep. ~A, ~UR kal. 1. E shtrij mirë përdhe. E shulari pak trupin.2. E vë shul. I shulari drurët.3. I vë shulin derës; shul, shuloj. E shulari portën.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHÚLAS ndajf. 1. Duke qëndruar shul. U ra tokave të mbjella shulas. I vunë drurët shulas. 2. Duke u vendosur mbrapsht. I hipi kalit shulas.Sin.: kryq, tërthoras, mbrapsht.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHULÁT vep. ~A, ~UR kal. I vë shulin derës. E shulati mirë derën.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHÚLC,~I m. sh. ~A, ~AT Llozi i derës; shul. I vuri shulcin derës. E mbylli me shulc.Sin.: reze, llajkë, llozkar, mandall, navig, ngujore, pallangë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►SHÚL/EM jovep. ~A (u), ~UR 1. vetv., vet. v. III Shulohet. 2. pës. e SHUL.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHÚL/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. 1. Varem nga njëra anë, kthehem shul.2. Shularem.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHULÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur e vendosim pjerrtas diçka; shtrembërim. Shulimi i druve.2. Veprimi kur e ngulim shtrembër diçka. Shulimi i gozhdës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHÚLJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Shulim. Shulje e kujdesshme.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHULLÁ,~NI m. vet. nj. 1. krah. Pika e horizontit përkundrejt veriut, jug. Makina ecte drejt shullanit. 2. Vend që e zë dielli mirë e që nuk e rreh era, shullëri. Ishte shtrirë pra…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.