Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
►SHÚK/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. Mblidhem shuk, mblidhem kruspull; tulatem. U shukën në një qoshe. U shuk si iriq. - Shuku aty!
2. vetv. Rrëzohem shakull përtokë a mbi diçka tjetër; bie top në vend. U shuk mbi krevat. U shuk si shakull.
3. vetv. Troshitem. U shukën nëpër një udhë me gropa.
4. vetv. Kapem me dikë duke përplasur njëri-tjetrin në shesh. U shukën një copë herë. - Mjaft u shukët!
5. pës. e SHUK.
✱Sin.: shukatem, shukosem, rrudhet, zhubroset, mblidhem, shtypet, ngjishet, përplasem, përtroll, përtrollitem, shakullisem, troshitem.
SHUK,~U m. sh. ~A, ~AT 1. Top i vogël që bëhet duke mbledhur e duke ngjeshur një leckë, një rrobë, një letër, një grusht dëborë ose diçka tjetër; lëmsh. Shuk i madh (i vogël). Shuk letrash (leckash, parash). Shuk leshi (pambuku). Shuk dëborë. Shuk brumi (hallve, balte). Shuka gjeli toptha brumi për të ushqyer gjelat e detit që të majmen. Shuka buke. I shëndoshë si shuk topolak, buçko (për fëmijët). Një shuk me lekë një grumbull me lekë.
2. kryes. nj. Kulmi i të ftohtit; cegëm. Shuku i të ftohtit.
3. Bletë e re që largohet nga zgjoi në pranverë, shemë, luzmë. Shuku i bletës.
✱Sin.: topth, lëmsh, sukull, përboç, shemë, luzmë, cegëm.
SHUK ndajf. 1. Duke u mbledhur e duke u bërë topth; lëmsh, kruspull. E mblodhi përparësen shuk. E bëri kapelën shuk. U mblodh shuk nga ethet.
2. Vdekur në vend, top. E la shuk aty. Ra shuk në shtrat.
✱Sin.: top, lëmsh, kruspull, lëmuq, plis, vdekur.
♦ U bë shuk (dikush) u mblodh nga frika, nga dhembjet etj.; u bë (një) grusht; u bë lëmsh. E bëri shuk e kupë (diku a diçka) e bëri rrëmujë të madhe; e ngatërroi keq, përzjeu gjëra të ndryshme, i pështjelloi punët; i ngatërroi keq njerëzit ndërmjet tyre; e bëri lesh e li; e bëri lesh arapi; e bëri lëmsh; e bëri çorap; e bëri çorbë. E la shuk në vend (dikë) shih e la top në vend (dikë). Ia la shuk (diçka) ia la dikujt një punë a diçka tjetër në një gjendje të tillë, që s’di ç’të bëjë a nga ta kapë, ia përplasi dhe nuk e ndihmon fare; ia la shtupë; ia la në derë. Mbes shuk në vend qëndroj në një vend e nuk lëviz fare a s’mund të lëviz.
SHUK vep., ~A, ~UR kal. 1. Mbledh a bëj shuk diçka; e shtyp, e mbështjell pa rregull, duke e zhubrosur (për rrobat); e ngjesh mirë; shukat, shukos. Shuk paketën me cigare. I shukën rrobat. E shuku fustanin.
2. E rrah dikë. E shuku mirë brumin. E shuku me dru e rrahu mirë.
3. Hedh me forcë diçka përtokë a pas një sendi tjetër të fortë; përplas. E shuku topin. Ua shuku kokat. E shuku pas derës (pas murit).
4. E përplas dikë a e trondit një mjet udhëtimi. Na shuku makina. Na shuku zorrët.
5. Bëj dikë të heshtë. E shuka se na lodhi kokën duke folur shumë.
6. Shuaj, fik. Shuk zjarrin.
7. fig. Ul, shuaj. - Shuke zërin!
✱Sin.: shukat, shukos, rrudh, zhubros, mbledh, shtyp, ngjesh, mbështjell, përplas, përtroll, përtrollis, shakullis, troshit.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë