Fjalori
SHTREMBAK

SHTREMBÁK,~E mb., mospërf. Shtrembaluq.


Rezultate të ngjashme

SHTREMB,~I m. sh. ~A, ~AT mospërf. Njeri shtrembaluq.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHTRÉMBA-SHTRÉMBA ndajf. 1. Shtrembër, me të futura e me të dala, jo drejt, dredha-dredha. E ka prerë shtremba-shtremba. E ka bërë shtremba-shtremba murin. Ecën shtremba-shtremba. …

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHTREMBALÚQ,~E mb., mospërf. 1. I shtrembër; i shformuar. Shkronja shtrembaluqe. Këpucë shtrembaluqe. Këmbë shtrembaluqe. Shtëpi shtrembaluqe. 2. Që e ka trupin të shtrembër a këmb…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHTREMBANÍK,~E mb., mospërf. Shtrembaluq. Ulli shtrembanik. Me fytyrë shtrembanike.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHTRÉMBTAS ndajf. Shtrembër.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHTRÉMB/ËR,~RA (e) f. Diçka jo e drejtë dhe jo e ndershme, diçka që s'duhet bërë a s'duhet ndjekur; kund. e drejta. Dalloj të drejtën nga e shtrembra. E drejta fiton mbi të shtremb…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHTRÉMBËR (i, e) mb. 1. Që është me lakime, me kthesa, me bërryla, me nyja etj., që nuk shkon në një vijë të drejtë, që nuk është i drejtë; i përkulur, i lakuar, me dredha; i kërru…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHTREMBËR ndajf. 1. Jo në vijë të drejtë, me dredha a me lakime, jo drejt; kund. drejt. E ka bërë shtrembër vijën. E ka sjellë murin shtrembër. 2. Pak pjerrtas, jo pingul, jo drejt…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHTREMBËRÍ,~A f. sh. ~, ~TË 1. Të qenët jo i ndershëm e jo i drejtë, të qenët hileqar; të qenët i shtrembër. U kishte hyrë në shpirt shtrembëria. Kishte zënë udhën e shtrembërisë. …

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHTREMBËRÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur shtrembëroj diçka ose kur shtrembërohem. Shtrembërimi i drurit (i derës). Shtrembërimi i syve. Shtrembërimi i së vërtetës. Shtrembërimi…

Shfaq përkufizimin e plotë →

►SHTREMBËR/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv., vet. v. III Bëhet i shtrembër, përkulet në një vend a në disa vende; bëhet me lakime a me dredha (për diçka që ishte e drejtë ose e…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHTREMBËR/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. E bëj të shtrembër diçka, e përkul në një vend a në disa vende; e bëj me lakime a me dredha diçka të drejtë ose të sheshtë; kund. drejtoj. Sht…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHTREMBËRÚAR (i, e) mb. 1. Që është bërë i shtrembër; që është përkulur në një vend a në disa vende; që është bërë me lakime a me dredha (për diçka që ishte e drejtë ose e sheshtë)…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHTREMBËRÚES,~I m. sh. ~, ~IT Ai që e shtrembëron diçka me qëllim të keq. Shtrembëruesit e së vërtetës. Shtrembëruesit e një teorie (e një doktrine).

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHTRÉMBËS,~I m. sh. ~, ~IT Shtremb.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHTREMBËSÍ,~A f. sh. ~, ~TË Shtrembëri. Bën shtrembësi.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHTREMBËSÍR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT mospërf. 1. Diçka e shtrembër a e shformuar; diçka e vjetruar dhe e shkatërruar. Kishin mbetur ca shtrembësira. 2. Shtrembëri. Bënte shtrembësira. 3…

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHTRÉMBËT (i, e) mb. I shtrembër. Shkop i shtrembët. Rrugë e shtrembët. Qemer i shtrembët.

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHTRÉMBËT ndajf. Shtrembër. Ecën shtrembët. Rri shtrembët e fol drejt. (fj. u.).

Shfaq përkufizimin e plotë →

SHTRÉMBËZ,~A f., veter. Çalë. E ka zënë shtrembëza delen.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.